Nabożeństwo I sobót miesiąca (od 4.10.2008)

Nabożeństwo I sobót miesiąca w 2017 r.: 7.01.; 4.02.; 4.03.; 8.04.; 13.05.; 10.06.; 1.07.; 5.08.; 2.09.

Data 2008/10/05 18:30:00 | Temat: I sobota miesiąca

W I sobotę października 2008 r. rozpoczęliśmy cykliczne nabożeństwa I-szo sobotnie do Niepokalanego Serca Maryi.
Plan nabożeństwa:
  • 19.00 - wystawienie Najśw. Sakramentu i okazja do spowiedzi św.
  • 19.30 - Różaniec
  • ~20.10 - rozważanie medytacyjne na I sobotę
  • ~20.25 - procesja ze świecami i figurą Niepokalanego Serca Maryi (od maja do października) - od listopada do kwietnia pozostajemy w kościele!
  • ~20.45 - Eucharystia: W intencji Róż Żywego Różańca z naszej Parafii (lub w innej intencji wg. dyspozycji Żywego Różańca!)
  • ~21.30 - zakończenie.
Matka Boża za każdym razem jest w innym wystroju z żywych kwiatów (dzięki p. Marcelinie Waliczek!):
Rok 2008       
Rok 2009                            
Rok 2010                            
Rok 2011                   
Rok 2012                   
Rok 2013                   
Rok 2014                   
Rok 2015                   
Rok 2016                   
Rok 2017    7.01. - po raz 100!!!            



Akt zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi

Troska o małżeństwa i rodziny, prawo do życia każdego człowieka i godność kobiet to główne przesłanie Aktu Poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi, który został odnowiony 6 czerwca w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem z udziałem Konferencji Episkopatu Polski. Był to jeden z najważniejszych punktów obchodów 100. rocznicy objawień fatimskich. Akt ten zostanie ponowiony w każdej diecezji, parafii i rodzinie 8 września br., w uroczystość Narodzenia Matki Bożej.
Tegoroczny Akt Poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi jest nawiązaniem do wydarzeń z 8 września 1946 r., kiedy to na Jasnej Górze, z udziałem ok. miliona osób, biskupi pod przewodnictwem Prymasa Polski kard. Augusta Hlonda poświęcili naszą ojczyznę Niepokalanemu Sercu Maryi. Akt ten nawiązywał do ofiarowania świata Niepokalanemu Sercu Maryi, którego dokonał Pius XII w 1942 r.
Oto treść Aktu:
O Święta i Niepokalana Dziewico!
Jakimi pochwałami zdołamy wysławić Ciebie, która zamknęłaś w swym łonie Tego, którego niebiosa ogarnąć nie mogą. Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona.
Oto mija już sto lat od Twojego objawienia się trojgu dzieciom w Fatimie, gdzie prosiłaś o modlitwę i pokutę za grzeszników oraz o nawrócenie. Dzisiaj stajemy przed Tobą my, polscy biskupi, duchowieństwo, osoby życia konsekrowanego, wierni świeccy i zwracamy się do Twego Niepokalanego Serca, postanawiając rzetelnie odpowiedzieć na Twoją prośbę.
Pragniemy, z Bożą pomocą - na różnych płaszczyznach naszego życia i pracy - stanowić jeden, nawracający się nieustannie Lud Boży, w którym nie ma nienawiści, przemocy i wyzysku. Pragniemy żyć w łasce uświęcającej, aby nasz Kościół stał się prawdziwym Domem Bożym i Bramą Nieba.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Matko Świętej Rodziny z Nazaretu, bądź opiekunką polskich rodzin. Chcemy uczynić wszystko co niezbędne, by bronić godności kobiety i wspomagać małżonków w wiernym wytrwaniu w świętym związku sakramentalnym. Zobowiązujemy się bronić związku małżeńskiego ustanowionego przez Boga i nie dawać posłuchu podszeptom złego ducha, zachęcającego nas do nadużywania wolności i do realizowania źle rozumianej tolerancji. Chcemy, aby wszyscy małżonkowie objawiali swoim życiem Bożą miłość, a dzieci i młodzież nie utraciły wiary i nie zostały dotknięte zepsuciem moralnym.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Maryjo, Przybytku Ducha Świętego, Ty chroniłaś poczęte życie Jezusa a teraz uczysz nas, jak troszczyć się o dzieci nienarodzone. Chcemy dar życia uważać za największą łaskę od Boga i za najcenniejszy skarb. Postanawiamy stać na straży poczętego życia, aby każdy człowiek mógł wzrastać w pokoju i bezpieczeństwie we własnej rodzinie.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Rodzicielko Założyciela Kościoła, my polscy biskupi - w naszej pasterskiej posłudze - będziemy dążyli do tego, by wzrastało i umacniało się Mistyczne Ciało Chrystusa, by duchowieństwo dochowywało wierności Bogu, Krzyżowi świętemu i Ewangelii, a osoby życia konsekrowanego realizowały swój zakonny charyzmat i były dla świata czytelnym znakiem obecności Twojego Syna.
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Nasza Matko i Królowo, pragniemy - poprzez autentycznie chrześcijański styl życia - przyczyniać się do powrotu tych, którzy odeszli z Owczarni Chrystusa, aby odnaleźli na nowo Twojego Syna i zrozumieli, że tylko On jest "Drogą i Prawdą i Życiem" (J 14, 6).
Wszyscy: Niepokalane Serce Maryi, przyrzekamy!
Przyrzekamy uczynić wszystko, aby w naszym życiu osobistym, rodzinnym, narodowym i społecznym realizowała się nie nasza własna wola, ale wola Twojego Syna. Poświęcając się Twemu Niepokalanemu Sercu, pragniemy jak najściślej zjednoczyć się z Tobą, Najświętsza Dziewico, oddając się Chrystusowi - jedynemu Zbawicielowi, który żyje i króluje na wieki wieków.
Wszyscy: Amen.
  



Szczegółowy opis nabożeństwa:

Obietnica Niepokalanego Serca

Siedem lat po zakończeniu fatimskich objawień Matka Boża zezwoliła siostrze Łucji na ujawnienie treści drugiej części tajemnicy fatimskiej. Jej przedmiotem było nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi.
10 grudnia 1925 r. objawiła się Łucji Maryja z Dzieciątkiem i pokazała jej cierniami otoczone serce. Dzieciątko powiedziało:
Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał!
Maryja powiedziała:
Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinie śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię świętą, odmówią jeden Różaniec i przez piętnaście minut rozmyślania nad tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia.







Dlaczego pięć sobót wynagradzających?
Córko moja - powiedział Jezus - chodzi o pięć rodzajów zniewag, którymi obraża się Niepokalane Serce Maryi:
  • Obelgi przeciw Niepokalanemu Poczęciu,
  • Przeciw Jej Dziewictwu,
  • Przeciw Jej Bożemu Macierzyństwu,
  • Obelgi, przez które usiłuje się wpoić w serca dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść wobec nieskalanej Matki,
  • Bluźnierstwa, które znieważają Maryję w Jej świętych wizerunkach.




Nabożeństwo I-szo sobotnie w naszym kościele

Nabożeństwo w I sobotę rozpoczyna się o godz. 19.00 wobec figury Niepokalanego Serca Maryi, przywiezionej specjalnie z Fatimy. Towarzyszą nam też relikwie bł.dzieci fatimskich: Hiacynty i Franciszka, a Eucharystia sprawowana jest w ornacie z bł. Dziećmi, to wszystko również przywiezione z Fatimy w ramach pielgrzymki parafialnej.

        
       


Po wystawieniu Najśw. Sakramentu jest czas do osobistej adoracji w ciszy i okazja do spowiedzi św. Spowiedź to pierwszy warunek nabożeństw I-szo sobotnich.
Łucja przedstawiła Jezusowi trudności, jakie niektóre dusze miały co do spowiedzi w sobotę i prosiła, aby spowiedź święta mogła być osiem dni ważna. Jezus odpowiedział: Może nawet wiele dłużej być ważna pod warunkiem, że ludzie są w stanie laski, gdy Mnie przyjmują i że mają zamiar zadośćuczynić Niepokalanemu Sercu Maryi.
Do spowiedzi należy przystąpić z intencją zadośćuczynienia za zniewagi wobec Niepokalanego Serca Maryi. W kolejne pierwsze soboty można przystąpić do spowiedzi w intencji wynagrodzenia za jedną z pięciu zniewag, o których mówi Jezus. Można wzbudzić intencję podczas przygotowywania się do spowiedzi lub w trakcie otrzymywania rozgrzeszenia. Przed spowiedzią można odmówić taką lub podobną modlitwę:
Boże, pragnę teraz przystąpić do świętego sakramentu pojednania, aby otrzymać przebaczenie za popełnione grzechy, szczególnie za te, którymi świadomie lub nieświadomie zadałem ból Niepokalanemu Sercu Maryi. Niech ta spowiedź wyjedna Twoje miłosierdzie dla mnie oraz dla biednych grzeszników, by Niepokalane Serce Maryi zatriumfowało wśród nas.
Można także podczas otrzymywania rozgrzeszenia odmówić akt żalu:
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu, szczególnie za moje grzechy przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi.



O godz. 19.30 rozpoczyna się różaniec wynagradzający, kolejny warunek nabożeństwa I sobót. Papież Jan Paweł II pisał, że w tej modlitwie obcujemy z Jezusem poprzez Serce Jego Matki - rozważamy tajemnice życia, męki i zmartwychwstania Pana, widziane oczami i przeżywane Sercem Tej, która była najbliżej Zbawiciela.
Różaniec w pierwszą sobotę miesiąca nie różni się zasadniczo od różańca odmawianego w inne dni. Ważne jest, aby pamiętać o wynagradzającej intencji. Po każdym dziesiątku odmawiamy modlitwę, którą Matka Boża, podczas objawienia w Fatimie w lipcu 1917 roku, poleciła odmawiać dzieciom:
O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i pomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.
Oczywiście należy też przestrzegać zaleceń zawartych w liście apostolskim Jana Pawła II Rosarium Virginis Mariae. Chodzi tu przede wszystkim o rozważanie, czyli kontemplację tajemnic różańcowych, która musi iść w parze z modlitwą ustną. Papież zachęca nas do bardzo spokojnego, medytacyjnego odmawiania różańca. Podkreśla rolę zapowiadania każdej tajemnicy, zaleca odczytywanie przed jej rozważeniem odnoszącego się do niej fragmentu Pisma świętego oraz chwilę rozważania danej tajemnicy w ciszy.
Do modlitwy można włączyć też poniższe wezwania, w każdej tajemnicy inne:
  • zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoje Niepokalane Poczęcie!
  • zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoje nieprzerwane Dziewictwo!
  • zachowaj i pomnażaj w nas wiarę w Twoją rzeczywistą godność Matki Bożej!
  • zachowaj i pomnażaj w nas cześć i miłość do Twoich wizerunków!
  • rozpłomień we wszystkich sercach żar miłości i doskonałego nabożeństwa do Ciebie!
Po różańcu ma miejsce piętnastominutowe rozmyślanie nad tajemnicą różańcową - kolejny warunek nabożeństwa. To rozmyślanie jest charakterystyczne dla nabożeństwa pierwszych sobót. Jesteśmy zaproszeni, by tajemnice różańcowe przeżywać razem z Maryją, czyli patrzeć na nie Jej oczami i razem z Nią rozważać. Nie wystarczy biernie odczytać tekst rozważań lub wysłuchać rozważania przygotowanego przez inną osobę. Gotowe teksty rozważań mają nam pomóc, aby rozmyślanie nad tajemnicami różańca stało się aktem naszej duchowej jedności z Niepokalaną Matką, kiedy Ona sama wprowadza nas w głębię przeżyć swego Serca. Możemy rozmyślać nad jedną tajemnicą albo nad wszystkimi kolejnymi tajemnicami - wydarzeniami z życia Jezusa i Maryi. Takie przeżywanie tych tajemnic z Maryją ma kształtować nasze serce, upodabniać je do Jej Serca i sprawić, że nauczymy się patrzeć na świat i różne wydarzenia naszego życia Jej oczami - myśleć, czuć, reagować tak jak Ona. Wtedy, wystrzegając się wpadnięcia w powierzchowną uczuciowość, staniemy się prawdziwie Jej dziećmi, a przez to upodobnimy się także do Jezusa i zjednoczymy z Jego wolą. A zatem idea tego nabożeństwa pokrywa się w pełni ze wskazaniami zawartymi w Konstytucji dogmatycznej o Kościele Soboru Watykańskiego II: "Niechaj też wierni pamiętają o tym, że prawdziwa pobożność nie polega na czczym i przemijającym uczuciu ani na jakiejś próżnej łatwowierności, lecz pochodzi z prawdziwej wiary, która prowadzi nas do wyjątkowego uznania Bożej Rodzicielki i pobudza do dziecięcej miłości ku naszej Matce oraz do naśladowania Jej cnót" (KK, 67).
Rozważanie poprzedzamy krótką modlitwą. która wprowadzi nas w klimat danej tajemnicy i wyciszy nas, usposabiając serce do rozważania. Oto przykład takiej modlitwy:
O Maryjo, Matko Przeczysta. Klękam dziś przed Tobą i proszę, abyś rozpaliła moje serce miłością do Twojego Syna, aby ta miłość wynagradzała Ci zniewagi, jakie ranią Twoje Niepokalane Serce. Chcę towarzyszyć Ci w przeżywaniu tajemnic życia Jezusa i Twojego życia, dzisiaj szczególnie w tajemnicy... . Proszę Cię, wlej w moje serce te uczucia, którymi płonęło Twoje Niepokalane Serce. Pozwól mi przeżywać te wydarzenia wraz z Tobą, patrzeć na nie Twoimi oczami, wejść w nie tak głęboko, jak gdybym naprawdę w nich uczestniczył. Niech to doświadczenie jedności z Tobą czyni mnie podobnym do Ciebie. Zjednocz moje życie z Twoim życiem, moje serce, z Twoim Sercem. Naucz mnie naśladować Jezusa i prowadź do Niego, abym razem z Tobą tylko dla Niego żył i Jemu oddawał chwałę teraz i na wieki. Amen.




Po rozmyślaniu (od maja do października) wyruszamy ze śpiewem na ustach w procesji ze świecami i figurą Matki Bożej wokół kościoła. (od listopada do kwietnia pozostajemy w kościele!)
     


Nabożeństwo kończy uroczysta Eucharystia, w czasie której można było dopełnić ostatniego warunku nabożeństwa I-szo sobotniego - Komunii św. wynagradzającej. Po przyjęciu Komunii św. należy wzbudzić intencję wynagradzającą. Można odmówić taką lub podobną modlitwę:
Najchwalebniejsza Dziewico, Matko Boga i Matko moja! Jednocząc się z Twoim Synem pragnę wynagradzać Ci za grzechy tak wielu ludzi przeciw Twojemu Niepokalanemu Sercu. Mimo własnej nędzy i nieudolności chcę uczynić wszystko, by zadośćuczynić za te obelgi i bluźnierstwa. Pragnę, Najświętsza Matko, Ciebie czcić i całym sercem kochać. Tego bowiem ode mnie Bóg oczekuje. I właśnie dlatego, że Cię kocham, uczynię wszystko, co tylko w mojej mocy, abyś przez wszystkich była czczona i kochana. Ty zaś, najmilsza Matko, Ucieczko grzesznych, racz przyjąć ten akt wynagrodzenia, który Ci składam. Przyjmij Go również jako akt zadośćuczynienia za tych, którzy nie wiedząc, co mówią, w bezbożny sposób złorzeczą Tobie. Wyproś im u Boga nawrócenie, aby przez udzieloną im łaskę jeszcze bardziej uwydatniła się Twoja macierzyńska dobroć, potęga i miłosierdzie. Niech i oni przyłączą się do tego hołdu i rozsławiają Twoją świętość i dobroć, głosząc, że jesteś błogosławioną między niewiastami, Matką Boga, której Niepokalane Serce nie ustaje w czułej miłości do każdego człowieka. Amen.
   

Po Mszy św. jest jeszcze okazja do ucałowania relikwii "Dzieci Fatimskich" by w ten sposób prosić je o wstawiennictwo w naszych intencjach. Całe nabożeństwo kończy się około godz. 21.30.
Teksty o nabożeństwie I-szo sobotnim zaczerpnięte z ulotki wydanej przez Siostry Loretanki za zgodą Kurii Diecezjalnej Warszawsko-Praskiej oraz z książki: ks. A. Adamski, Wielka obietnica Niepokalanego serca Maryi, Warszawa 2006.


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl