ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2012/12/09 22:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE - ODPUSTY

Pomoce do przeżycia Roku Wiary (na podstawie www.rokwiary.diecezja.pl):

Pomoce do przeżycia 9 tygodnia Roku Wiary (9-15.12.2012)!

     

Obecność i działanie Chrystusa w małżeństwie


Myśli do medytacji, rozmowy
1. Katechizm Kościoła Katolickiego, który jest naszym szczególnym przewodnikiem w Roku Wiary, wskazuje na cztery sposoby przeżywania naszej wiary. Mamy ją wyznawać, celebrować, przeżywać i przemodlić. Gdy człowiek zaniedba któreś z tych działań, jego wiara zazwyczaj słabnie lub staje się zbiorem zachowań, które są powierzchowne i nie dotykają serca. W obecnym etapie przeżywania Roku Wiary skupiamy się na drugiej z tych umiejętności. Jest nią celebrowanie misteriów zbawienia. Mówiliśmy o tym w ubiegłym tygodniu. Dziś chcemy te rozważania kontynuować, przygotowując się do uroczystości Narodzenia Pańskiego oraz szczególnego celebrowania wiary w sakramencie małżeństwa, które przeżyjemy w niedzielę Świętej Rodziny.
2. W liście apostolskim Porta fidei Ojciec Święty Benedykt XVI pisze: "Bez liturgii i sakramentów, wyznanie wiary nie miałoby skuteczności, gdyż zabrakłoby łaski, która wspiera świadectwo chrześcijan" (PF 11). Papież wskazuje na szczególną moc sakramentów. To właśnie w nich człowiek zostaje najbardziej ubogacony łaską. W nich jesteśmy przyodziani mocą, dzięki której nasze chrześcijańskie świadectwo staje się skuteczne. Do takiego przeżywania sakramentów prowadzi nas słowo Boże, ukazując obecność Boga i Jego działanie.
3. Dziś odnosimy te prawdy do sakramentu małżeństwa. Nasze działania mają przyczynić się do ożywienia i pogłębienia wiary w niezwykłą moc, jaką Chrystus obdarował małżonków. Nie zawsze umieją oni z tej mocy korzystać. Ma ona bowiem inny charakter niż zwyczajna ludzka pomoc, ofiarowana przez dalszą rodzinę czy sąsiadów. Jest dostępna tylko przez wiarę.
4. Wiara mówi nam, że wszystkie sakramenty są przede wszystkim dziełem Boga, którego dokonuje On w ludziach i przez ludzi. Żaden człowiek ludzką mocą nie jest w stanie sprawić sakramentu. Nikt, działając tylko w swoim imieniu i o własnych siłach, nie sprawi, że dziecko zostanie uwolnione od grzechu pierworodnego i stanie się dzieckiem Boga. Podobnie trzeba powiedzieć o wszystkich sakramentach, również o małżeństwie. To nie małżonkowie własną mocą sprawiają, że dokonuje się sakrament i otrzymują łaski właściwe dla tego sakramentu. Ich zaangażowanie jest konieczne, i to zaangażowanie całkowite, płynące z głębi serca i trwające "aż do śmierci", ale to nie oni są głównym działającymi w czasie sprawowania sakramentu małżeństwa. Głównym działającym jest Chrystus. Tylko On może obdarować małżonków niezwykłymi skarbami, jakie dla nich przygotował.
5. Kluczowym słowem, które trzeba tu przywołać, jest słowo "uczestnictwo". Mężczyzna i kobieta, zawierając sakrament małżeństwa, zostają włączeni w rzeczywistość, którą stworzył dla nich Chrystus w swoim Kościele. Zaczynają uczestniczyć w wymianie miłości, która od wieków dokonuje się między Chrystusem a Jego Kościołem. W kolejnych latach ich małżeńskiego życia uczą się coraz bardziej uczestniczyć w tym najcudowniejszym miłowaniu, jakie istnieje na tym świecie, mianowicie w miłości niebieskiego Oblubieńca, Jezusa Chrystusa i Jego ziemskiej Oblubienicy, Kościoła.
6. Przygotowując się do uroczystości Narodzenia Pańskiego i niedzieli Świętej Rodziny, pytamy coraz bardziej intensywnie zarówno o to, co nam mówi wiara o sakramencie małżeństwa, jak i o to, jak tę wiarę powinniśmy celebrować, uroczyście wyznawać, wypowiadać w modlitwie i śpiewie, w słowach i znakach, w dekoracjach i strojach. Członkowie wspólnoty parafialnej, przede wszystkim te małżeństwa, które otrzymały łaskę głębokiej wiary w obecność Chrystusa w ich małżeńskim życiu, powinny przygotować wszystkie szczegóły celebracji, aby dzięki niej także inne małżeństwa umocniły się w swojej, niekiedy słabej wierze w tę prawdę.
7. Takie przygotowanie jednoczy wszystkie grupy parafialne we wspólnej trosce o pogłębienie wiary w moc sakramentu małżeństwa. Wiara ta powinna najpierw ukształtować piękną celebrację rodzinną w Wigilię Bożego Narodzenia, a następnie wyrazić się na wszelki możliwy sposób w przeżywaniu Niedzieli Świętej Rodziny. Do tego tematu będziemy jeszcze wracać.

MODLITWA O WIARĘ W OBECNOŚĆ CHRYSTUSA W ŻYCIU MAŁŻONKÓW

  • Wielbimy Cię, Boże wszechmogący, w darze nowego roku liturgicznego, który rozpoczęliśmy. Zapraszasz nas w nim, abyśmy coraz bardziej wchodzili w Twoje życie. Dzień po dniu i tydzień po tygodniu będziemy oczekiwać na Twoje przyjście, świętować tajemnicę Twych narodzin i wszystkie zbawcze wydarzenia Twego życia. W Roku Wiary pragniemy to misterium przezywać z jeszcze większym zaangażowaniem. Prosimy Cię, nasz Zbawicielu, aby nasza wiara nieustannie rosła. Pomóż nam tę wiarę coraz lepiej poznawać, coraz pięknej celebrować i coraz gorliwiej nią żyć. W spotkaniach, które dziś rozpoczynamy, nasza refleksja i modlitwa będą skierowane w stronę sakramentów świętych. Ukaż nam, Panie, wielkość tych zbawczych wydarzeń i pomóż nam jeszcze gorliwiej korzystać z łaski, której nam w nich udzielasz.
    Chwila ciszy.
  • Z Ewangelii według św. Marka (10,46-52): "Gdy Jezus wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. Ten słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: "Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!" Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: "Synu Dawida, ulituj się nade mną!". Jezus przystanął i rzekł: "Zawołajcie go!". I przywołali niewidomego, mówiąc mu: ŤBądź dobrej myśli, wstań, woła cięť. On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się i przyszedł do Jezusa. Jezus przemówił do niego: "Co chcesz, abym ci uczynił?". Powiedział Mu niewidomy: "Rabbuni, żebym przejrzał". Jezus mu rzekł: "Idź, twoja wiara cię uzdrowiła". Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą".
    Chwila ciszy.
  • Zdumiewają nas Twoje słowa, Panie. Mówisz bowiem, że to wiara niewidomego przywróciła mu wzrok, a przecież Ty dokonałeś tego cudu. Moc uzdrawiania posiadasz jedynie Ty, ale w swej nieogarnionej miłości dajesz człowiekowi dostęp do tej mocy. Przez swoje słowa objawiasz nam tajemnicę naszej współpracy z Tobą. Dzięki nim lepiej rozumiemy, jak wiele zależy od naszej wiary. Gdy ona jest mocna, możemy bez ograniczeń czerpać z Twojej wszechmocy i sprowadzać na ziemię wielkie dobro. Dziś gorąco Cię prosimy o umiejętność wyznawania tej wiary w modlitwie, w śpiewie, w znakach, w aklamacjach liturgicznych, a przede wszystkim w samym wypowiadaniu naszego Credo. Pragniemy, aby nasze indywidualne modlitwy, a także wspólne celebracje, były przeniknięte żywą wiarą, były prawdziwym świętowaniem spotkania z Tobą. Zawierzamy Ci te tajemnice w cichej modlitwie.
    Chwila ciszy.
  • Jezu, Synu Boga żywego, usłyszana przed chwilą Ewangelia, w której pokazujesz nam niezwykłą moc wiary człowieka, skłania nas do bardziej odważnego wyznawania wiary i gorliwej modlitwy o jej rozwój. Pomóż nam zrozumieć, że jedną z najpiękniejszych modlitw jest wyznanie wiary. Mamy tę wiarę wyrażać życiem, ale mamy ją także wypowiadać w słowach, wyśpiewywać w pieśniach, ukazywać w znakach. Napełnij nas swoim Duchem, abyśmy mogli z głębi serca wyśpiewać i na wieloraki sposób uczynić widzialną naszą wiarę.
    Chwila ciszy.
  • Tak często mówiłeś, Panie Jezu, o wierze. Chwaliłeś mocno wierzących i ganiłeś niedowiarków. Dziś stawiamy pytanie o wiarę małżonków, którzy przed wielu laty przyjęli sakrament małżeństwa. Czy oni wierzą dość mocno, że Ty jesteś z nimi każdego dnia? Pragniemy naszą modlitwą wyprosić im dar umocnienia wiary, więc wyznajemy z wdzięcznością.
    Chwila ciszy.
  • Często małżonkowie przychodzą do Ciebie, o Jezu, ze swoimi problemami. Ich wzajemna miłość bywa wystawiana na próbę. W wielu przypadkach słabnie i nie jest już w stanie rodzić ciepłych słów i wyrażać życzliwych gestów. Czy po szczerej modlitwie mogą oni usłyszeć słowa, które wypowiedziałeś do niewidomego: "Idź, twoja wiara cię uzdrowiła"? Pragniemy ich wesprzeć naszą wiarą i naszą modlitwą, dlatego wdzięcznym sercem wyznajemy.
    Chwila ciszy.
  • Żyjemy, o Panie, w takim świecie, który nie jest przychylny małżeństwu. Zachęca do szukania przyjemności nawet za cenę zdrady małżeńskiej i stawiania własnych potrzeb ponad potrzebami innych. Świat, który według Twoich słów, o Jezu, jest w mocy Złego, wyśmiewa zasady etyki małżeńskiej i nie szanuje życia. Czy starczy chrześcijańskim małżonkom wiary, aby nie ulec złym wpływom świata? Prosimy Cię, Jezu, o pomoc dla nich. Przyjmij naszą modlitwę, która jest wyznaniem wiary w Twoją wszechmoc.
    Chwila ciszy.
Bądź uwielbiony, Panie, w łasce wiary, którą nam dałeś. Dzięki niej pozwalasz nam kontemplować Twoją wielkość i miłość, uzdalniasz nas do całkowitego oddania się Tobie i nadajesz sens naszej codzienności. Spraw, aby ta wiara nieustannie rosła. Prosimy o to przez wstawiennictwo Maryi, która jest dla nas wzorem wiary. Jednocząc się z Nią rozważmy tajemnicę Zwiastowania.
Dziesiątek (cząstka) Różańca.
  • Panie Jezu, Synu Boga żywego, przymnóż nam wiary w Twoje słowo, w którym ukryta jest prawda i w którym Ty sam jesteś obecny. Otwórz nasz umysł i serce, abyśmy uważnie słuchali słów Ewangelii i gorliwie poznawali Twoją naukę, przekazywaną przez Kościół. Ześlij na nas swego Ducha, aby doprowadził nas do całej prawdy.
    Aklamacja: Panie, przymnóż nam wiary.
  • Zbawicielu świata, przymnóż nam wiary w Twoje zbawcze działanie w sakramentach świętych i Twoją obecność pośród nas w znaku chleba. Niech nasza wiara objawi się w chętnym przychodzeniu na adorację i pełnym zaangażowaniu w przeżywanie sakramentów, szczególnie Eucharystii.
    Aklamacja: Panie, przymnóż nam wiary.
  • Jezu, Synu Maryi, przymnóż nam wiary w Twoją obecność w nas samych i w innych ludziach. Nie pozwól nam zapomnieć o Twoich słowach: "Cokolwiek uczyniliście jednemu z najmniejszych, Mnieście uczynili". Dodaj nam sił, abyśmy służyli Ci w ludziach, do których nas posłałeś.
    Aklamacja: Panie, przymnóż nam wiary.
Przyjmij, miłosierny Jezu, naszą pokorną modlitwę o pomnożenie wiary. Niech ona kształtuje całe nasze życie i doprowadzi nas do Ciebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl