ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2012/12/16 22:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE - ODPUSTY

Pomoce do przeżycia Roku Wiary (na podstawie www.rokwiary.diecezja.pl):

Pomoce do przeżycia 14 tygodnia Roku Wiary (13-19.01.2013)!

   

Apostolstwo: "MAŁŻEŃSTWO - WIELKA TAJEMNICA WIARY"

Niedziela Chrztu Pańskiego, którą przeżywaliśmy, jest szczególnym objawieniem się tajemnicy Boga w Trójcy Świętej Jedynego. Z tego objawienia rodzi się wiara, którą wyznajemy. W jej świetle staramy się również lepiej poznać wielką tajemnicę wiary, jaką są sakramenty małżeństwa i Eucharystii. W naszej refleksji odwołamy się do listu bł. Ojca Świętego Jana Pawła II skierowanego do rodzin (nr 18-19). W poniższym fragmencie Papież ukazuje szczególny związek sakramentu małżeństwa i Eucharystii odnosząc do obydwu tych rzeczywistości słowa: "Wielka tajemnica wiary".
Myśli do medytacji, rozmowy
"Eucharystia jest przedziwnym sakramentem. Chrystus zostawił nam w nim siebie samego jako pokarm i napój, jako źródło zbawczej mocy. Zostawił, abyśmy mieli życie i mieli je w obfitości (por. J 10,10). To życie, które jest w Nim, to życie, które nam przekazał wraz z darem Ducha Świętego, zmartwychwstając z grobu trzeciego dnia po swojej śmierci. To życie jest dla nas. Jest ono dla Was, drodzy małżonkowie, rodzice i rodziny! Czyż Chrystus nie ustanowił Eucharystii na sposób rodzinny, podczas Ostatniej Wieczerzy? Tak jak wy spotykacie się przy posiłkach i jesteście sobie bliscy, tak i Chrystus jest Wam bliski. Jest Emmanuelem, Bogiem z nami, kiedy się zbliżacie do Stołu eucharystycznego. Bywa czasem tak jak w Emaus, że poznajemy Go dopiero po "łamaniu chleba" (por. Łk 24,35). Bywa czasem tak, iż długo stoi On u drzwi i kołacze, aby Mu otworzyć, aby mógł wejść i wieczerzać z nami (por. Ap 3,20). Jego Ostatnia Wieczerza i wypowiedziane wtedy słowa mają w sobie całą moc i całą mądrość Ofiary Krzyża. Nie ma innej mocy i innej mądrości, przez którą moglibyśmy być zbawieni i przez którą moglibyśmy przyczynić się do zbawienia innych. Nie ma innej mocy, przez którą moglibyście również i Wy, drodzy Rodzice, wychowywać Wasze dzieci albo w odpowiednim momencie zacząć wychowywać samych siebie. Ta wychowawcza moc Eucharystii potwierdziła się poprzez pokolenia i stulecia.
Wszędzie jest z nami Dobry Pasterz. Tak jak był w Kanie Galilejskiej jako Oblubieniec pośród oblubieńców mających siebie wzajemnie zawierzyć sobie na całe życie, podobnie dziś Dobry Pasterz jest z Wami jako nadzieja, jako siła serc, jako źródło wciąż nowego entuzjazmu i jako zwycięstwa cywilizacji miłości. Chrystus, Dobry Pasterz, powtarza nam: Nie lękajcie się. Ja jestem z Wami. "Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28,20). Skąd taka siła? Skąd taka pewność, że Ty jesteś z nami, chociaż zostałeś zabity, Synu Człowieczy, i umarłeś jak każdy inny człowiek? Skąd taka pewność? Mówi Ewangelista: "do końca ich umiłował" (J 13,1). A więc nas miłujesz, Ty, który jesteś Pierwszy i Ostatni, i Żyjący; Ty, który byłeś umarły, a oto teraz żyjesz na wieki wieków (por. Ap 1,17-18).
Św. Paweł ujmuje syntetycznie temat życia rodzinnego w słowach: "wielka tajemnica" (por. Ef 5,32). To, co napisał w Liście do Efezjan o "wielkiej tajemnicy", jest zakorzenione w Księdze Rodzaju, w całej tradycji Starego Testamentu. Równocześnie jest to ujęcie nowe, które stało się częścią integralną nauki Kościoła. [...] miłość, którą Oblubieniec "do końca umiłował" Kościół, sprawia, że jest on stale na nowo święty w swoich świętych.
Równocześnie nie przestaje być Kościołem grzeszników. Grzesznicy bowiem "celnicy i nierządnice", zostali powołani do świętości, jak stwierdza sam Chrystus w Ewangelii (por. Mt 21,31). Wszyscy są powołani do stania się Kościołem chwalebnym, świętym i nieskalanym. "Bądźcie świętymi - mówi Bóg - ponieważ Ja jestem święty!" (Kpł 11,44; por. 1 P 1,16).
Oto najgłębszy wymiar "wielkiej tajemnicy", oto znaczenie sakramentalnego obdarowania w Kościele, oto najgłębszy sens Chrztu i Eucharystii. To wszystko są owoce tej miłości, którą Oblubieniec do końca umiłował i wciąż miłuje, i z tej miłości obdarowuje coraz to nowych ludzi, dając im uczestnictwo w życiu Bożym. Św. Paweł napisał: "Mężowie, miłujcie [wasze] żony" (Ef 5,25), ażeby potem powiedzieć jeszcze mocniej: "Mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. Przecież nigdy nikt nie odnosił się z nienawiścią do własnego ciała, lecz [każdy] je żywi i pielęgnuje, jak i Chrystus - Kościół, bo jesteśmy członkami Jego ciała" (Ef 5,28-30). I dlatego Paweł wzywa małżonków: "Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej!" (Ef 5,21).
Jest to z pewnością nowe ujęcie odwiecznej prawdy na temat małżeństwa i rodziny w świetle Nowego Przymierza. Prawdę tę wypowiedział Chrystus poprzez Ewangelię, poprzez swą obecność w Kanie Galilejskiej, poprzez Ofiarę Krzyża i sakramenty swojego Kościoła. Małżonkowie odnajdują w Chrystusie punkt odniesienia dla swojej miłości oblubieńczej. Kiedy św. Paweł mówi o Chrystusie-Oblubieńcu Kościoła, posługuje się analogią do ich miłości oblubieńczej. Cytuje Księgę Rodzaju: "mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem" (Rdz 2,24). To właśnie jest ta "wielka tajemnica" odwiecznej miłości objawionej naprzód w stworzeniu, a potem objawionej w Chrystusie i przeniesionej na Kościół. "Tajemnica to wielka - powtarza Apostoł - a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła" (Ef 5,32). A więc nie ma zrozumienia Kościoła jako Ciała Mistycznego Chrystusa, jako znaku Przymierza człowieka z Bogiem w Chrystusie, jako powszechnego sakramentu zbawienia, bez odniesienia do "wielkiej tajemnicy" - tajemnicy związanej ze stworzeniem człowieka mężczyzną i niewiastą i z powołaniem ich obojga do miłości małżeńskiej, do rodzicielstwa. Nie ma "wielkiej tajemnicy", którą jest Kościół i ludzkość w Chrystusie, bez tej "wielkiej tajemnicy", jaką jest "jedno ciało" (por. Rdz 2,24; Ef 5,31-32), to znaczy małżeństwo i rodzina".

WYZNANIE WIARY I MODLITWA O ŁASKĘ UCZESTNICTWA W EUCHARYSTII

Śpiew: Gdy się Chrystus rodzi lub inny.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za objawienie tajemnicy Trójcy, które dokonało się nad Jordanem, gdy przyjąłeś chrzest od Jana. Wsłuchiwaliśmy się w głos Ojca, gdy wskazywał na Ciebie i polecał nam posłuszeństwo Twoim słowom. Przeżywaliśmy tajemnicę zstąpienia Ducha Świętego na Ciebie. Napełniony Jego mocą opuściłeś do rodzinny i rozpocząłeś publiczną działalność. Pragniemy także dziś wyznać wiarę w Ciebie, w Twego Ojca i w Ducha Świętego. Jedność trzech Osób Bożych to największa tajemnica naszej wiary. W niej mają początek wszystkie dary, które od ciebie otrzymujemy, także małżeństwo i Eucharystia, do których Kościół odnosi słowa: "wielka tajemnica wiary".

Chwila ciszy i śpiew: Święty, Święty, Święty lub Dzisiaj w Betlejem.
  • "Z Ewangelii według św. Mateusza (3,16-17): "Gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie"".
  • Z Wyznania wiary ludu Bożego ogłoszonego przez Ojca Świętego, Pawła VI na zakończenie Roku Wiary w 1968 roku: "Wierzymy w jednego Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego, Stwórcę rzeczy widzialnych - do jakich należy świat, w którym żyjemy - oraz niewidzialnych - jakimi są czyste duchy, które nazywamy też aniołami - Stwórcę również duszy duchowej i nieśmiertelnej każdego człowieka. Wierzymy, że ten jedyny Bóg jest absolutnie jeden tak w swej najświętszej istocie, jak i we wszystkich swych doskonałościach; w swojej wszechmocy, w swej nieskończonej mądrości, w swojej opatrzności, w swej woli i miłości. Jest On "Tym, Który Jest", jak to sam objawił Mojżeszowi; jest Miłością, jak pouczył nas Jan Apostoł. Dwa te imiona, Byt i Miłość, wyrażają w sposób niewypowiedziany tę samą Boską prawdę o Tym, który okazał się nam i który, "mieszkając w nieprzystępnej światłości", jest sam w sobie ponad wszelkim imieniem i ponad wszelkimi rzeczami oraz wszelkim stworzonym umysłem".
Chwila ciszy, a po niej śpiew: Gloria, gloria in exscelsis Deo.
  • Z Wyznania wiary ludu Bożego "Sam Bóg tylko może nam udzielić prawdziwego i pełnego poznania siebie samego, objawiając się jako Ojciec, Syn i Duch Święty. Przez łaskę wezwani jesteśmy do uczestnictwa w Jego wiekuistym życiu, tu na ziemi w pomroce wiary, a po śmierci w światłości wiekuistej. Wzajemne związki tworzące odwiecznie trzy Osoby, z których każda jest jednym i tym samym bytem Bożym, stanowią błogosławione życie wewnętrzne Najświętszego Boga, które nieskończenie przewyższa to, co my po ludzku możemy pojąć. Dlatego to dzięki składamy dobroci Bożej za to, że bardzo wielu wierzących może z nami świadczyć wobec ludzi o jedności Boga, choć nie zna tajemnicy Trójcy Przenajświętszej. Wierzymy więc w Boga, który przez całą wieczność rodzi Syna, wierzymy w Syna, Słowo Boże, które odwiecznie się rodzi, wierzymy w Ducha Świętego, Osobę niestworzoną, który od Ojca i Syna pochodzi jako wiekuista Ich miłość wzajemna. W trzech Osobach Boskich, które są sobie współwieczne i równe, życie i szczęśliwość Boga absolutnie jednego występują w największej pełni i doskonałości, z największą wzniosłością i chwałą własną Tego, który jest, a nie został stworzony. Zatem "jedność w Trójcy, a Trójca w jedności winna doznawać czci"".
Chwila ciszy, a po niej śpiew: Ojcze, chwała Tobie.

Dziękujemy wszechmogącemu Bogu za dar wiary, którą wlał w nasze serca. Przeniknięci tym niezwykłym darem módlmy się o łaskę głębokiego przeżywania Eucharystii i małżeństwa, sakramentów, kryjących w sobie "wielką tajemnicę wiary".

Wszyscy: Duchu Święty, przyjdź lub inna aklamacja śpiewana po każdym wezwaniu.

  • Duchu, Święty, Ty przygotowujesz nas na spotkanie z Chrystusem w Eucharystii. Twoja łaska zmierza do wzbudzenia wiary, nawrócenia serca i przylgnięcia do woli Ojca. Uzdalniasz nas do przyjęcia łask ofiarowanych w samej celebracji oraz owoców nowego życia, jakie ma ono następnie wydać. Pragniemy się dobrze przygotować do udziału w każdej Eucharystii, dlatego wołamy:
  • Duchu, Święty, Ty udzielasz czytającym i słuchającym duchowego rozumienia słowa Bożego według dyspozycji ich serca. Dzięki Twej łasce mogą oni włączyć w swoje życie sens tego, co słyszą, co kontemplują i wypełniają w celebracji. Pragniemy przyjąć dar słowa, głoszonego w Eucharystii, dlatego wołamy.
  • Duchu, Święty, Ty przypominasz wiernym, zgromadzonym na Eucharystii to wszystko, co uczynił dla nas Chrystus. Swoją mocą uobecniasz wielkie dzieła Boże, przede wszystkim zbawczą śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Pragniemy uczestniczyć w tym zbawczym misterium paschalnym, dlatego wołamy.
  • Duchu, Święty, Ty przychodzisz w każdej Eucharystii, aby doprowadzić do komunii z Chrystusem i formować Jego Ciało. Owocem Twej obecności i Twego działania jest komunia z Bogiem i braćmi. Pragniemy tej jedności, dlatego wołamy.
  • Duchu Święty, Ty ukazujesz nam związek między tajemnicą Eucharystii a tajemnicą małżeństwa. Są to sakramenty szczególnie jaśniejące blaskiem miłości Oblubieńca i oblubienicy. Spraw, aby wszyscy małżonkowie przez dojrzały udział w Eucharystii nieustannie wzrastali we wzajemnej miłości. O ten dar wołamy z wiarą.
Przyjdź, Duchu Święty, do naszej wspólnoty. Przyjdź do tych, którzy chętnie uczestniczą w Eucharystii i do tych, którzy opuszczają niedzielne zgromadzenia. Bądź światłem dla błądzących, aby znaleźli drogę do stołu słowa i Chleba. Bądź mocą dla słabych, aby chcieli pokrzepić się pokarmem mocnych. Doprowadź wszystkie małżeństwa i wszystkich ochrzczonych do Eucharystii, do stołu ofiary i na świętą ucztę, abyśmy doszli do pełnej jedności z Ojcem, w Jego Synu Jezusie Chrystusie, który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Śpiew: Ach, witajże, pożądana lub inna kolęda.


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl