ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2012/07/21 22:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE - ODPUSTY

Pomoce do przeżycia Roku Wiary (na podstawie www.rokwiary.diecezja.pl):

Pomoce do przeżycia 1 tygodnia Roku Wiary! (14-20.10.)

Dziękczynienie za dar wiary


Myśli do medytacji, rozmowy
1. Rozpoczęliśmy Rok Wiary, czas szczególnej refleksji poświęconej wierze i modlitwie o jej rozwój. U początku tego Roku chcemy uważniej przyjrzeć się naszej wierze. Rozpoczynamy od radosnego stwierdzenia, że ta wiara w nas jest. Zanim spróbujemy ją dokładniej opisać, chcemy najpierw za nią podziękować. Wiara należy bowiem do wielkich darów Boga. Człowiek nie zaczyna wierzyć dlatego, że tak sobie postanowi. Są ludzie, którzy mają ogromną wiedzę na temat religii chrześcijańskiej, ale nie są wierzącymi. Wiedza nie jest tym samym, co wiara, choć człowiek wierzący robi wszystko, aby jak najlepiej poznać Boga i wszystko, co Bóg objawił.
2. Wiara jest darem Boga w wielorakim znaczeniu. Jest nim dlatego, że Bóg się nam objawił, a w tym objawieniu ofiarował nam siebie. To objawienie się Boga jest u początków wiary człowieka i zawsze ma w sobie wymiar bezinteresownego daru. Również zdolność przyjęcia Boga, który się objawia oraz udzielenie Mu odpowiedzi, jest darem. Bez pomocy Ducha Świętego nie potrafimy uznać w sercu, że Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym Człowiekiem (por. 1 Kor 12,3). Kościół uczy, że wiara w Boga jest jedną z tzw. cnót teologalnych, czyli odnoszących się bezpośrednio do Boga. "Uzdalniają one chrześcijan do życia w jedności z Trójcą Świętą. Ich początkiem, motywem i przedmiotem jest Bóg Trójjedyny... Są wszczepione przez Boga w dusze wiernych, by uzdolnić ich do działania jako dzieci Boże i do zasługiwania na życie wieczne. Stanowią one rękojmię obecności i działania Ducha Świętego we władzach człowieka. Są trzy cnoty teologalne: wiara, nadzieja i miłość" (KKK 1812-1813).
3. Tak rozumiany dar wiary został nam ofiarowany wraz z łaską chrztu świętego. Bóg dał nam klucz, który otwiera przed nami Jego boski świat. Dzięki wierze możemy wejść i zamieszkać w świecie wewnętrznego życia Ojca, Syna i Ducha Świętego. Kto nie wierzy, ten nie wejdzie w osobistą i głęboką relację z każdą z Osób Boskich. Kto zaś przyjmie dar wiary i posłuży się tą wyjątkową zdolnością, którą w sobie nosi, ten zawsze będzie żył w obliczu Boga, świadom, że jest dzieckiem Ojca niebieskiego, uczestnikiem synostwa Jezusa Chrystusa i jest świątynią Ducha Świętego.
4. Wchodząc w Rok Wiary uświadamiamy sobie jeszcze wyraźniej, że wiara jest niezwykłym darem Boga. Często jest ona nazywana skarbem, jaki człowiek posiada w swej ziemskiej wędrówce. Stąd rośnie w nas potrzeba wyrażenia Bogu wdzięczności za ten dar. Im bardziej go sobie cenimy, tym większa jest nasza wdzięczność. Wyrażamy ją przede wszystkim przez to, że staramy się tą wiarą żyć. Jednak ważne znaczenie ma także wyrażenie dziękczynienia przez słowa, śpiew i radość, którą wiara daje. Jest to ważne również ze względu na nas, abyśmy jeszcze lepiej uświadomili sobie, że posiadamy drogocenny skarb, który został nam ofiarowany. Mając taką świadomość, staramy się jeszcze bardziej dbać o to, aby nasza wiara była żywa i nieustannie się rozwijała.
5. Bóg w swej Opatrzności przekazał nam ten dar wiary przez ludzi. Chcąc ich wyraźniej zobaczyć, trzeba spojrzeć najpierw w historię, w całe wieki dziejów zbawienia, jakie rozwijały się na naszej ziemi. Stąd zrodziły się określenia "wiara ojców", "wiara przekazywana z pokolenia na pokolenie". W tej panoramie historii widzimy świętych i błogosławionych, pamiętamy o ojcach i matkach, którzy wychowywali w wierze swoje dzieci, o kapłanach i siostrach zakonnych, którzy niestrudzenie głosili słowo Boże i sprawowali sakramenty, umacniając ludzi w wierze.
6. Z tej perspektywy dziejowej przenosimy się na naszą osobistą historię. Starajmy się przypomnieć te osoby, które miały wpływ na rozwój naszej wiary. Bóg posyłał nam takich ludzi w naszym dzieciństwie i młodości, a także w każdym następnym etapie życia. Oprócz tych osób, które spotykaliśmy często, jak rodzice i rodzeństwo, bliższa i dalsza rodzina, koledzy i koleżanki, wspominamy także wielkich świadków wiary naszych czasów, jak św. Faustyna, św. Ojciec Pio, bł. Jan Paweł II, bł. Matka Teresa z Kalkuty i wielu innych.
7. Jest za co dziękować i jest komu dziękować. Okażmy się ludźmi, którzy umieją to dziękczynienie wyrazić, najpierw w modlitwie, a w miarę możliwości także słowami, szczególnie wobec, którym wiele zawdzięczamy. Możemy im o tym powiedzieć lub napisać do nich list. Będzie to także okazja do osobistej refleksji na temat swojej wiary. Szczególnie gorąco zachęcamy rodziny, aby w niedzielnych lub innych spotkaniach na modlitwie wyrazić dziękczynienie Bogu za niezwykły dar wiary, a także podziękować członkom rodziny za ich wysiłek, aby tę wiarę pielęgnować i ją rozwijać.
8. Św. Paweł Apostoł pisał pod koniec swego życia: "W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem" (2 Tm 4,7). Stojąc w obliczu śmierci nie pisze o swoich podróżach apostolskich, założonych przez siebie wspólnotach czy poniesionych dla Chrystusa cierpieniach. Za główne osiągnięcie uważa to, że ustrzegł wiarę. Ona jest dla niego najcenniejsza. Ma mocną wiarę w Boga i nie zabrały mu jej żadne przeciwności. Ona daje mu pokój serca. Ona pozwala spoglądać z nadzieją w przyszłość. Ona mówi mu kim jest Bóg i kim jest człowiek, jaki jest sens ziemskiego życia i co Bóg przygotował dla człowieka po śmierci. Dlatego określenie "bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem", jest ważne dla człowieka. W najbliższych dniach pójdziemy na cmentarze i poświęcimy więcej czasu naszym bliskim zmarłym. Zapewne wielu z nich miało podobne przeżycia jak św. Paweł. Bieg ukończyli i wiarę ustrzegli. Podziękujmy im za to.
9. Zachęcamy do szczególnej lektury w tym roku. Możliwości wyboru jest wiele, gdyż książek o wierze nie brakuje. Pewien priorytet ma jednak Katechizm Kościoła Katolickiego, będący przekazaniem nam, wierzącym, nauki Soboru Watykańskiego II w formie całościowego opracowania, zawierającego niezwykłą głębię i piękno. Tak więc od rozpoczęcia Roku Wiary do Adwentu zachęcamy do lektury pierwszej części KKK, zatytułowanej: "Wyznanie wiary". Od Adwentu, gdy zatrzymamy się przy sakramentach, najbardziej odpowiednia będzie lektura drugiej części KKK, poświęconej tej właśnie tematyce. Potem przyjdzie czas na następne części. Mamy dziś trzy wersje KKK. Wersja pełna, którą najbardziej polecamy, następnie wersja skrócona pod nazwą "Kompendium KKK" oraz wersja młodzieżowa pod nazwą "Youcat".

Dziękczynienie za dar wiary

I Tajemnica Światła - Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Panie Jezu, stajemy dziś przed Tobą i pochylamy się nad tajemnicą naszej wiary. Nad tajemnicą i darem, gdyż wiemy, że nie ma naszej najmniejszej zasługi w tym, że możemy się z Tobą spotkać, że możemy doświadczyć Twojej obecności i miłości. Wiemy, że to Twój dar. I dzisiaj Ci za niego dziękujemy.
Chcemy rozważyć pierwszą tajemnicę światła - tajemnicę Twojego chrztu w rzece Jordan. Przypominamy sobie także nasz chrzest. I dziękujemy Ci za ten sakrament, który otworzył nam bramy Kościoła. Każde wypowiedziane "Zdrowaś Mario" będzie naszym dziękczynieniem
Ojcze nasz...
  1. Za dar wiary każdego z nas. Zdrowaś Mario...
  2. Za naszych rodziców. Zdrowaś Mario...
  3. Za naszych rodziców chrzestnych. Zdrowaś Mario...
  4. Za naszych dziadków. Zdrowaś Mario...
  5. Za wszystkich z naszej rodziny, dzięki którym nasza wiara się rozwijała (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario...
  6. Za naszych nauczycieli i katechetów (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario...
  7. Za kapłanów, którzy udzielali nam sakramentów chrztu, pokuty, eucharystii, bierzmowania, małżeństwa, namaszczenia chorych. Zdrowaś Mario...
  8. Za przyjaciół (można wypowiedzieć ich imiona). Zdrowaś Mario...
  9. Za nieznajomych, których postawa lub słowa pogłębiały naszą wiarę. Zdrowaś Mario...
  10. Za wspólnotę Kościoła, za tych wszystkich ludzi, z którymi wspólnie uczestniczymy w ofierze Mszy świętej. Zdrowaś Mario...

Chwała Ojcu...

Z nauczania Kościoła "Prawda, którą pozwala nam poznać Objawienie, nie jest dojrzałym owocem ani najwyższym osiągnięciem myśli wypracowanej przez rozum. Jawi się raczej jako bezinteresowny dar, pobudza do myślenia i domaga się, by przyjąć ją jako wyraz miłości. Ta objawiona prawda jest wpisaną w nasze dzieje zapowiedzią owej ostatecznej i doskonałej wizji, jakiej Bóg zamierza udzielić tym, którzy w Niego wierzą lub poszukują Go szczerym sercem. Ostateczny cel osobowego istnienia jest zatem przedmiotem badań zarówno filozofii, jak i teologii. Jedna i druga - mimo odmienności metod i treści - wprowadza na ową Ťścieżkę życiať (Ps 16 [15], 11), której kresem - jak poucza nas wiara - jest pełna i nieprzemijająca radość kontemplacji Boga w Trójcy Jedynego." (JP II, Fides et ratio, 15)

Rachunek sumienia

Jaka jest moja wiara? Czy dziękuję Bogu za nią? Czy uważam ją za "osiągnięcie mojej myśli wypracowanej przez rozum"? Czy wiarę umiem uznać za dar, który "domaga się tego, by przyjąć go jako wyraz miłości" Boga? Jak moja wiara wpływa na moją codzienność? Co robię dlatego, że wierzę? Czego nie robię dlatego, że wierzę?

Moje postanowienie

...

Modlitwa na ROK WIARY

Panie Jezu, Synu Boga żywego, przymnóż nam wiary w Twoje słowo, w którym ukryta jest prawda i w którym Ty sam jesteś obecny. Otwórz nasz umysł i serce, abyśmy uważnie słuchali słów Ewangelii i gorliwie poznawali Twoją naukę, przekazywaną przez Kościół. Ześlij na nas swego Ducha, aby doprowadził nas do całej prawdy.

Panie, przymnóż nam wiary.

Zbawicielu świata, przymnóż nam wiary w Twoje zbawcze działanie w sakramentach świętych i Twoją obecność pośród nas w znaku chleba. Niech nasza wiara objawi się w chętnym przychodzeniu na adorację i pełnym zaangażowaniu w przeżywanie sakramentów, szczególnie Eucharystii.<

Panie, przymnóż nam wiary.

Jezu, Synu Maryi, przymnóż nam wiary w Twoją obecność w nas samych i w innych ludziach. Nie pozwól nam zapomnieć o Twoich słowach: "Cokolwiek uczyniliście jednemu z najmniejszych, Mnieście uczynili". Dodaj nam sił, abyśmy służyli Ci w ludziach, do których nas posłałeś.

Panie, przymnóż nam wiary.

Przyjmij, miłosierny Jezu, naszą pokorną modlitwę o pomnożenie wiary. Niech ona kształtuje całe nasze życie i doprowadzi nas do Ciebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl