ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2013/04/20 22:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE - ODPUSTY

Pomoce do przeżycia 28 tygodnia Roku Wiary (21 - 27.04.2013)!

     

"DZIEŃ ŚWIADKÓW BIERZMOWANIA"

Myśli do medytacji, rozmowy

W kolejnym tygodniu okresu wielkanocnego zapraszamy na spotkanie świadków bierzmowania. W dużej części są to ci sami ludzie, którzy pełnili zadania rodziców chrzestnych. W posłudze świadków bierzmowania ich misja osiąga dojrzałość. Bez osobistego świadectwa wiary, modlitwy i codziennej postawy godnej ucznia Chrystusa, nie da się być dobrym ojcem ani matką chrzestną.

1. W dzisiejszym spotkaniu nasze myśli kierują się ku świadkom bierzmowania. Wśród wielu ważnych dni Roku Wiary dziś jest ich dzień. To czas refleksji i modlitwy, to wspólny i indywidualny wysiłek zmierzający do pogłębienia wiary i do gorliwszego świadczenia o Chrystusie. To jest ich szczególne zadanie. Ich własną nazwą jest "być świadkiem". Ewangeliczna nauka o świadectwie powinna im być szczególnie bliska i najlepiej znana. Oni bowiem mają nie tylko sami być prawdziwymi świadkami Zbawiciela, ale mają również wprowadzać swoich podopiecznych na drogę bycia świadkiem. To nie jest zadanie na kilka dni lub miesięcy. To program życiowy, o którym w Roku Wiary pragniemy sobie przypomnieć i jeszcze gorliwiej go realizować.
2. Kościół uczy, że łaska sakramentu bierzmowania jest uzdolnieniem człowieka do dawania świadectwa. Wsłuchajmy się w słowa Ojca Świętego Jana Pawła II: "Istotnym celem sakramentu bierzmowania jest udoskonalenie daru Ducha Świętego otrzymanego na chrzcie, tak aby przyjmujący go stał się zdolny do świadczenia o Chrystusie słowem i całym życiem. Chrzest oczyszcza, wyzwala od grzechu i udziela nowego życia. Bierzmowanie uwypukla pozytywny aspekt uświęcenia oraz moc Ducha Świętego, dzięki której chrześcijanin może prowadzić życie autentycznie chrześcijańskie oraz dawać skuteczne świadectwo" (AG 1.04.1992).
3. W sakramencie bierzmowania otrzymujemy więc najpierw zdolność do pewnego działania. Jest to nade wszystko łaska i to taka, która jest dana na całe życie. Tę prawdę Kościół wyraża w nauce o niezatartym znamieniu. O nim mówi papież w swej katechezie: "Podobnie jak w wypadku chrztu, również sakrament bierzmowania wyciska w duszy specjalne znamię. Udoskonala ono konsekrację chrzcielną i zostaje przekazane przez dwa rytualne gesty: nałożenie rąk oraz namaszczenie. Również zdolność do sprawowania kultu, otrzymana już na chrzcie, zostaje potwierdzona przez bierzmowanie. Powszechne kapłaństwo zakorzenia się głębiej w osobie i staje się bardziej skuteczne w realizacji. Specyficzną funkcją znamienia bierzmowania jest uzdolnienie człowieka do dawania świadectwa i do chrześcijańskiego działania, które - jak mówił św. Piotr - wypływają z kapłaństwa powszechnego (por. 1 P 2,11 nn.). Św. Tomasz z Akwinu precyzuje, że bierzmowany daje świadectwo imieniu Chrystusa, jako dobry chrześcijanin działa na rzecz obrony i szerzenia wiary, dzięki "specjalnej mocy" znamienia, jako obdarzony szczególną funkcją i posłannictwem. Jest to "uczestnictwo w kapłaństwie Chrystusowym wiernych, powołanych do kultu Bożego, który w chrześcijaństwie wywodzi się z kapłaństwa Chrystusa". Również publiczne świadectwo dawane Chrystusowi wchodzi w zakres kapłaństwa powszechnego wiernych, do którego są powołani quasi ex officio" (AG 1.04.1992).
4. W dalszej części swej katechezy Ojciec Święty omawia jeszcze bardziej szczegółowo dar, który otrzymaliśmy w tym sakramencie. Mówi również o okolicznościach życia, w których ten dar jest nam szczególnie potrzebny. Wsłuchajmy się znów w jego słowa: "Łaska udzielona w sakramencie bierzmowania jest, bardziej szczegółowo, darem męstwa. Mówi Sobór, że przez sakrament bierzmowania ochrzczeni "otrzymują szczególną moc Ducha Świętego". Ten dar odpowiada potrzebie specyficznej energii dla podjęcia "duchowej walki" wiary i miłości, dla odrzucania pokus i dawania w świecie świadectwa słowem i życiem chrześcijańskim - z odwagą, zapałem i wytrwałością. Energii tej udziela w sakramencie Duch Święty.
Jezus wspomniał o niebezpieczeństwie wstydzenia się wiary: "Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w swojej chwale oraz w chwale Ojca i świętych aniołów" (Łk 9,26; por. Mk 8,38). Wstydzenie się Chrystusa przyjmuje często formy "tolerancji", która polega na ukrywaniu własnej wiary i godzeniu się na kompromisy niedopuszczalne dla tego, kto chce być Jego prawdziwym uczniem. Iluż ludzi, również pośród chrześcijan, godzi się dziś na kompromisy! Poprzez sakrament bierzmowania Duch Święty udziela człowiekowi odwagi potrzebnej do wyznawania wiary w Chrystusa. Zgodnie z wypowiedzią Soboru, którą przyjęliśmy jako punkt wyjścia, wyznawanie tej wiary oznacza dla nas - jako świadków prawdziwych i wiernych - "szerzenie jej słowem i uczynkiem i bronienie jej".
Już od średniowiecza teologia, która rozwijała się w kontekście wielkodusznego zaangażowania w "duchową walkę" dla Chrystusa, nie wahała się podkreślać, że w sakramencie bierzmowania chrześcijanie - powołani do "podjęcia walki w służbie Bogu" - otrzymują specjalną moc. Dostrzegła również w tym sakramencie wartość ofiary i konsekracji, która wywodzi się z "pełni łaski" Chrystusa. Sprawa odrębności bierzmowania i udzielania tego sakramentu po chrzcie została w ten sposób wyjaśniona przez św. Tomasza z Akwinu: "sakrament bierzmowania jest niejako ukoronowaniem chrztu: w tym sensie, że jeśli w chrzcie - według św. Pawła - chrześcijanin zostaje uformowany jako budowla duchowa (por. 1 Kor 3,9) i zostaje napisany jako list duchowy (por. 2 Kor 3,2-3), w sakramencie bierzmowania ta budowla duchowa zostaje konsekrowana na świątynię Ducha Świętego, a ten list zostaje opieczętowany znakiem krzyża".
5. W słowach Ojca Świętego znajdujemy umocnienie na drodze służby, jaką Kościół zleca świadkom. Nigdy nie osłabła ani nie zmalała moc łaski, dzięki której odważnie podejmujemy walkę duchową i wytrwale dążymy do świętości. Ważnym aspektem tego duchowego wzrastania jest pamięć o tych, z którymi bycie świadkiem połączyło nas na całe życie. Nawet jeśli ktoś zaniedbał swoje zadania, może je teraz podjąć z nową gorliwością. Dzień Zesłania Ducha Świętego, do którego się przygotowujemy, będzie dla nas nowym umocnieniem na tej drodze. Otwórzmy serca na ogień z nieba, który nas rozpala i na wicher, który nas porywa.

"MODLITWA ZA ŚWIADKÓW CHRYSTUSA"

Śpiew: Wy jesteście na ziemi światłem mym lub Wielki jest Pan.

Panie Jezu Chryste, Ty przychodząc na świat chciałeś być najpierw dzieckiem i uczniem. Pod okiem Maryi i Józefa, a także nauczycieli wiary w nazaretańskiej wspólnocie przeżywałeś swoje dzieciństwo i młodość. Gdy rozpocząłeś publiczną działalność, objawiłeś się światu jako jedyny Nauczyciel znający całą prawdę i jedyny Mistrz prowadzący uczniów do pełni ludzkich przeznaczeń. W swoim Kościele nieustannie powołujesz ludzi, aby umocnieni Duchem Świętym, wprowadzali innych na drogę, którą wskazałeś. Wśród nich są ci, którzy zostali wybrani na świadków dla kandydatów do bierzmowania. Pełnią tę służbę całe życie i potrzebują duchowego umocnienia, aby ich życie jeszcze bardziej było przeniknięte wiarą. Prosimy Cię za nich przez wstawiennictwo świętych, którzy dali piękne świadectwo troski o powierzonych sobie ludzi.

Aklamacja: Wszyscy Święci i Święte Boże, módlcie się za nami! lub śpiew Chwalę Ciebie, Panie lub Alleluja, miłość Twa albo inny śpiew.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w Twej Najświętszej Matce, Maryi i Twoim Opiekunie świętym Józefie. Oni uczyli Cię mowy i ludzkich zwyczajów, pod ich opieką wzrastałeś w latach, w mądrości i w łasce. Przez ich wstawiennictwo polecamy Ci tych, którym powierzono wspieranie bierzmowanych swoim świadectwem życia.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w posłudze Twoich apostołów, których Ty sam nauczałeś i wprowadzałeś na drogi rozwoju duchowego. Jako Twoi uczniowie stali się nauczycielami i wychowawcami narodów. Spraw, aby ci, którzy dziś są Twoimi świadkami, wiernie naśladowali apostołów.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w posłudze świętego Józefa Kalasancjusza, świętego Jana Bosko i wszystkich świętych, którzy zakładali szkoły wychowując dzieci i młodzież. Oni stali się wzorem dla chrześcijańskich wychowawców. Wspieraj wszystkich, którzy dziś trudzą się nad wychowaniem swoich podopiecznych.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w trosce św. Urszuli Ledóchowskiej, św. Filipa Neri, bł. Edmunda Bojanowskiego, i wszystkich świętych, którzy poświecili swe życie osieroconej, zagubionej i trudnej młodzieży. Ty dałeś im siły, aby leczyli zranione serca i prostowali krzywe ścieżki życia swoich podopiecznych. Przez ich wstawiennictwo umacniaj tych, który widzą, że ich podopieczni zeszli z drogi wiary. Niech nie braknie im sił do wytrwałej modlitwy i cierpliwej służby.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w Świętych i Błogosławionych, którzy już w młodym wieku dali świadectwo dojrzałości wiary. Dziękujemy za przykład życia św. Stanisława Kostki, św. Marii Goretti, św. Alojzego, bł. Karoliny, bł. Hiacynty i Franciszka z Fatimy i innych świętych, którzy swoje dziecięce i młodzieńcze serca ofiarowali Tobie. Przy ich wstawiennictwo wspieraj tych, którzy dziś przygotowują się do sakramentu bierzmowania, a także tych, którzy mają być ich świadkami.
  • Bądź uwielbiony, Panie, w naszych rodzicach i duszpasterzach, w katechetach i animatorach, którzy przyczynili się do rozwoju naszej wiary. Dodaj im sił, aby sami byli we wspólnocie parafialnej pierwszymi świadkami wiary i miłości.
Najlepszy Ojcze, dziękujemy Ci za Twoich świętych, którzy tu na ziemi troszczyli się, by nikt nie zgubił drogi do Ciebie, ani nie zmarnował otrzymanych od Ciebie talentów. Prosimy, wzbudź w naszej wspólnocie oddanych wychowawców, mądrych nauczycieli i zdolnych zarządców. Niech każdy z nich będzie dla innych przykładem wierności Tobie i miłowania braci. Prosimy o to przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Śpiew: Duchu Ogniu lub inny śpiew.


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl