ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2013/05/04 22:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE - ODPUSTY

Pomoce do przeżycia 30 tygodnia Roku Wiary (5.05. - 11.05.2013)!

    

"DZIEŃ PEŁNIĄCYCH POSŁUGĘ RĄK"

Myśli do medytacji, rozmowy

W ubiegłym tygodniu modliliśmy się z tymi osobami, których Bóg obdarzył darem słowa i wezwał ich, aby tym darem służyli innym ludziom. Dziś zapraszamy następną grupę osób. Są to ci, których zwyczajnym sposobem służby we wspólnocie jest praca rąk. Przy ołtarzu jest to grono ministrantów. W codzienności życia są to ludzie różnych zawodów, którzy wykonują pracę fizyczną. Oni również potrzebują umocnienia Duchem Świętym, aby swoje zadania wypełniali w duchu wiary.

1. Dzisiejsza refleksja i modlitwa, przygotowująca nas do głębszego przeżycia dnia Pięćdziesiątnicy, jest również medytacją o Kościele, którego członkowie otrzymali łaskę uczestnictwa w zbawczej misji Chrystusa. Chodzi tu o jeden z najbardziej fundamentalnych tematów dla chrześcijanina. Jest on człowiekiem "będącym w Chrystusie", "zanurzonym w Chrystusie", uczestniczącym w Jego działaniu. Bez tej świadomości "uczestnictwa" nie da się głębiej wniknąć w rzeczywistość "posłannictwa". Nasze zaangażowanie, choć wymaga od nas całkowitego oddania, jest przede wszystkim udziałem w tym, co czyni Chrystus. Jest to prawda, która nadaje niezwykłą głębię i wielkość ludzkiej aktywności w świecie.
2. Błogosławiony Jan Paweł II tak o uczestnictwie każdego ochrzczonego i bierzmowanego w kapłańskiej misji Chrystusa mówił w swojej katechezie (AG 15.12.1993): "W poprzednich katechezach poświęconych świeckim, wielokrotnie wspominaliśmy o służbie dla chwały Bożej i innych zadaniach związanych z kultem spełnianym przez świeckich. Pragniemy dzisiaj lepiej rozwinąć ten temat, przyjmując za punkt wyjścia teksty Soboru Watykańskiego II, w których czytamy: "Najwyższy i przedwieczny Kapłan Jezus Chrystus pragnąc, aby Jego świadectwo i Jego posługa trwały nieprzerwanie także za pośrednictwem ludzi świeckich, ożywia ich Duchem swoim i nieustannie zachęca do wszelkiego dzieła szlachetnego i doskonałego". Za sprawą Ducha Świętego świeccy uczestniczą w kapłaństwie Chrystusowym w formie, o której wcześniej powiedzieliśmy, że jest wspólna dla całego Kościoła i w której wszyscy, również i świeccy, powołani są do oddawania Bogu kultu duchowego. "Tym bowiem, których wiąże ściśle z życiem i posłannictwem swoim, (Chrystus) daje również udział w swej funkcji kapłańskiej (munus sacerdotale) dla sprawowania kultu duchowego, aby Bóg był wielbiony, a ludzie zbawiani. Toteż ludzie świeccy, jako poświęceni Chrystusowi i namaszczeni Duchem Świętym, w przedziwny sposób są powołani i przygotowani do tego, aby rodziły się w nich zawsze coraz obfitsze owoce Ducha".
Zauważmy, że Sobór nie ogranicza się do stwierdzenia, że świeccy są "uczestnikami kapłańskiego, prorockiego i królewskiego urzędu Chrystusowego", lecz dodaje, że sam Chrystus kontynuuje swoje kapłaństwo w ich życiu, a zatem ich uczestnictwo w kapłaństwie wspólnym Kościoła dokonuje się z woli i dzięki działaniu Chrystusa, przedwiecznego i jedynego najwyższego Kapłana.Ponadto: to kapłańskie dzieło Chrystusa w świeckich dokonuje się za pośrednictwem Ducha Świętego. Chrystus "ożywia ich Duchem swoim". To właśnie obiecał Jezus, formułując zasadę, że Duch daje życie (por. J 6,63). Ten, który w dniu Pięćdziesiątnicy został posłany, aby utworzyć Kościół, musi też nieustannie rozwijać kapłaństwo i działalność kapłańską Chrystusa w Kościele, również w świeckich, którzy są pełnoprawnymi członkami Corporis Christi na mocy chrztu. Chrzest inauguruje bowiem obecność i działalność kapłańską Chrystusa w każdym z członków Jego Ciała, podczas gdy Duch Święty napełnia go łaską i pozostawia w jego duszy znamię, obdarzając wierzącego zdolnością do żywego uczestnictwa w kulcie oddawanym przez Chrystusa Ojcu w Kościele. W bierzmowaniu natomiast uzdalnia go do dojrzałego zaangażowania się w wierze oraz w służbie świadectwa i szerzenia Ewangelii, co należy do misji Kościoła".
3. Dalszy ciąg papieskiej refleksji pozwala nam głębiej zrozumieć, że ofiara, jaką jest codzienna praca, trud i cierpienie, ściśle łączy się z ofiarą Chrystusa, którą Kościół składa Ojcu w czasie Eucharystii. Spełnianie kapłańskiej misji, w której dał nam udział Chrystus, realizuje się w dwóch miejscach, w codzienności życia oraz w liturgii. Wsłuchajmy się w słowa Ojca Świętego: "Dzięki temu komunikowaniu swego kapłaństwa, Chrystus udziela wszystkim członkom swego Ciała, także i świeckim, zdolności realizowania w życiu tego kultu, który On sam określał jako "oddawanie czci Ojcu w Duchu i prawdzie" (por. J 4,23). Spełniając ten kult, wierny - ożywiony Duchem Świętym - uczestniczy w ofierze Wcielonego Słowa oraz w Jego misji najwyższego Kapłana i powszechnego Odkupiciela.
Sobór twierdzi, że w tej właśnie transcendentnej rzeczywistości kapłańskiej misterium Chrystusa świeccy są wezwani do ofiarowania całego swego życia jako duchowej ofiary, współpracując w ten sposób z całym Kościołem w konsekracji świata, dokonywanej nieustannie przez Odkupiciela. Na tym polega wielka misja świeckich: "Wszystkie bowiem ich uczynki, modlitwy i apostolskie przedsięwzięcia, życie małżeńskie i rodzinne, codzienna praca, wypoczynek ducha i ciała, jeśli odbywają się w Duchu, a nawet utrapienia życia, jeśli cierpliwie są znoszone, stają się duchowymi ofiarami, miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa (por. 1 P 2,5); ofiary te składane są zbożnie Ojcu w eucharystycznym obrzędzie wraz z ofiarą Ciała Pańskiego. W ten sposób i ludzie świeccy, jako zbożnie działający wszędzie czciciele Boga, sam świat Jemu poświęcają".
Z duchowym kultem wiąże się uczestnictwo świeckich w sprawowaniu Eucharystii, centrum całej ekonomii relacji między ludźmi i Bogiem w Kościele. W tym sensie, również "ludzie świeccy uczestniczą w urzędzie kapłańskim, ze względu na który Jezus samego siebie wydał na krzyżu i nieustannie ofiarowuje się w Eucharystii, dla zbawienia ludzkości". W sprawowanej Eucharystii świeccy uczestniczą czynnie, ofiarując samych siebie w zjednoczeniu z Chrystusem Kapłanem i Hostią. Ta ich ofiara stanowi wartość eklezjalną na mocy znamienia chrzcielnego, które czyni ich zdolnymi do oddawania Bogu wraz z Chrystusem w Kościele urzędowego kultu religii chrześcijańskiej.
Sakramentalne uczestnictwo w uczcie eucharystycznej pogłębia i udoskonala tę ofiarę, udzielając świeckim łaski sakramentalnej, pomagającej im żyć i działać zgodnie z wymaganiami płynącymi z ofiary złożonej z Chrystusem i Kościołem. W tym miejscu musimy podkreślić wagę udziału w niedzielnej celebracji eucharystycznej, nakazanego przez Kościół. W wypełnianiu kapłaństwa powszechnego stanowi ona najwyższy akt kultu, równie ważny jak sakramentalna ofiara Mszy św. w spełnianiu przez kapłanów ich kapłaństwa służebnego. Uczestnictwo w uczcie eucharystycznej jest dla wszystkich warunkiem życiodajnej więzi z Chrystusem, zgodnie z Jego słowami: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6,53). Znaczenie uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii przypomina wszystkim wiernym Katechizm Kościoła Katolickiego.
Na zakończenie chciałbym przytoczyć znane słowa z Pierwszego Listu św. Piotra, obrazujące rolę świeckich uczestniczących w misterium eucharystyczno-eklezjalnym: "wy również, niby żywe kamienie, jesteście budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa"(P 2,5)".
4. Słowa Ojca Świętego, które rozważaliśmy, pokazują głębokie rozumienie udziału wszystkich ochrzczonych i bierzmowanych w kapłańskiej misji Jezusa Chrystusa. Wyraża się ona w sposób szczególny w akcie miłości, jakim jest składanie ofiary z siebie samego. Chrześcijanin, zjednoczony z Jezusem, składa tę ofiarę w codzienności życia, przez swoją pracę i cierpienie, przez wszystkie działania, w których spala się z miłości do Boga i ludzi, a w Eucharystii jego ludzka aktywność osiąga szczyt przez sakramentalny udział w najwyższym akcie miłości, jaki uobecnia dla nas Jezus Chrystus. Jest to Jego kapłańska, zbawcza ofiara, która wyzwala nas z grzechu i wprowadza w świat Boga.
5. Choć wszyscy ochrzczeni uczestniczą w tej kapłańskiej misji, to jednak w życiu i posłudze niektórych członków wspólnoty, objawia się ona w sposób szczególnie czytelny. Widzimy tu inny sposób objawienia Bożej miłości, niż poprzez słowo. Znakiem tego rodzaju służby jest chleb, a jej szczególnym wyrazem praca rąk i znoszenie cierpienia. Dziś modlimy się z tymi, którym ta służba została powierzona. Naszą wielką troską jest jeszcze głębsze połączenie tego, co czynimy w codzienności życia z tym, co sprawujemy w Eucharystii, szczególnie niedzielnej. Ci, dla których praca zawodowa i posiadane przez nich talenty, są "niesieniem chleba" innym, powinni tę troskę o chleb podjąć także w Eucharystii. Przeżywamy w niej, po liturgii słowa, liturgię ofiary. W centrum tej części celebracji są znaki chleba i wina, owce ziemi i ludzkiej pracy. Kto powinien przynieść chleb i wino na ołtarz i złożyć w ręce kapłana, aby ten przedstawił te dary Bogu i aby dopełniło się misterium zbawienia? Czy tej posługi nie powinni sprawować ci, którzy na co dzień troszczą się, abyśmy mieli środki do życia?
6. W dzisiejszej celebracji Eucharystii pragniemy tę prawdę w sposób uroczysty przeżyć. Wyrazimy ją w prostym znaku, praktykowanym u nas od lat, przyniesienia do ołtarza chleba i wina. Poniosą je nasi przedstawiciele, a przy ołtarzu przyjmie je kapłan oraz ci, którym w gronie służby liturgicznej powierzono odpowiedzialność za chleb i wino.

"MODLITWA O ROZEZNANIE CHARYZMATÓW CZŁONKÓW WSPÓLNOTY PARAFIALNEJ"

Śpiew: Przybądź, Duchu Święty lub inny.

Panie Jezu Chryste, Zbawicielu światu, Ty uczyniłeś naszą wspólnotę parafialną cząstką Twojego Kościoła i powierzyłeś nam misję głoszenia słowa, uczestnictwa w sakramentach świętych i pełnienia dzieł miłości. Pokornie Cię prosimy, abyśmy wszyscy służyli braciom tymi darami, jakie każdy z nas otrzymał.

Aklamacja powtarzana po każdym wezwaniu: Wysłuchaj nas, Panie, do Ciebie wołamy, wysłuchaj, prosimy Cię!
  • Wejrzyj, o Panie, na tych członków naszej wspólnoty, których wybrałeś, aby służyli innym przez głoszenie słowa. Pomóż im rozeznać otrzymane od Ciebie talenty, w pełni je rozwinąć i gorliwie nimi służyć. Ty chcesz, aby byli oni prawdziwymi sługami Twego słowa, zarówno w celebracjach liturgicznych, gdzie pełnią zadania lektora, jak też w codzienności życia parafii, gdzie posługują jako katecheci, animatorzy grup formacyjnych, redaktorzy gazetek i stron internetowych, pracownicy poradni, członkowie zespołów ewangelizacyjnych i obrońcy praw człowieka. Napełnij ich swoim Duchem, aby swoją służbę dobrze wypełniali.
  • Wejrzyj, o Panie, na tych członków naszej wspólnoty, którym dałeś szczególne umiłowanie modlitwy i wezwałeś ich, aby jak Mojżesz wypraszali dla wszystkich Twoją łaskę. Ty nadałeś modlitwie niezwykłą moc przemiany świata. Gdy jest jej mało lub staje się zbyt powierzchowna, cała wspólnota jest osłabiona. Wzbudzaj więc, o Panie, w naszej parafii gorliwych orędowników w modlitwie i napełniaj ich swoim Duchem, aby powierzoną im misję dobrze wypełniali. Błogosław członkom Żywego Różańca, grupom adoracyjnym, uczestnikom spotkań modlitewnych i tym, którzy modlą się indywidualnie. Pomóż wszystkim odkryć, że szczytem i źródłem chrześcijańskiej modlitwy jest Eucharystia, a wyróżnionym miejscem służby wspólnocie przez modlitwę jest pełne zaangażowanie w czasie Mszy Świętej i innych celebracji liturgicznych.
  • Wejrzyj, o Panie, na licznych członków naszej parafii, którym dałeś szczególne uzdolnienia do niesienia pomocy innym i wzbudziłeś w ich sercu pragnienie spełniania nawet najniższych posług, aby ulżyć braciom w potrzebie. Znakiem ich służby jest chleb, a ich stylem życia jest być dobrym jak chleb. Tę dobroć mają nieść innym przez solidną pracę i przez bezinteresowną służbę, a także przez podjęcie w czasie celebracji Eucharystii odpowiedzialności za najbardziej wyróżnione znaki, jakimi są znaki chleba i wina. W nich przynoszą oni na ołtarz cały świat i całe ludzkie życie, z wszystkimi radościami i cierpieniami. Z wiarą polecamy Ci, Jezu, Najwyższy Kapłanie, wszystkich, którzy jednoczą się z Tobą w kapłańskiej służbie, przez składanie siebie w ofierze, zarówno w codzienności życia, jak i w liturgii. Błogosław członkom zespołu charytatywnego, stowarzyszeń i organizacji niosących pomoc potrzebującym, bractwom miłosierdzia, ministrantom i wszystkim, którzy służą innym przez pracę swych rąk.
  • Wejrzyj, miłosierny Jezu, na tych członków naszej wspólnoty, których obdarzyłeś pięknym głosem i zamiłowaniem do muzyki. Pomóż im ten talent nieustannie rozwijać i służyć nim zarówno w liturgii, jak i w czasie innych spotkań wierzących w Ciebie. Prosimy Cię o błogosławieństwo dla organisty, kantorów, chóru, scholi i wszystkich zespołów śpiewaczych. Niech ich służba umacnia jedność wspólnoty, rozwija w niej potrzebę uwielbienia Ciebie, tworzy klimat radości i nadziei, pomaga otwierać serca na Twoją obecność i na obecność innych ludzi. Napełnij ich swoim Duchem, aby wnosili w życie parafii piękno śpiewu i muzyki.
  • Wejrzyj, o Panie, na tych członków naszej wspólnoty, których wezwałeś, aby byli dla innych animatorami i przewodnikami. Ty sam wybierasz i ustanawiasz tych, którzy mają być filarami we wspólnocie parafialnej. Dajesz im potrzebne talenty i budzisz w nich gotowość podjęcia takiej służby. Bez nich wspólnota parafialna nie potrafi dobrze spełniać wszystkich zadań, które jej powierzasz. Daj nam, o Panie, animatorów prowadzących grupy słowa, wspólnoty modlitewne, zespoły charytatywne i muzyczne. Niech ich służba przyczyni się do tego, aby każdy członek parafii odnalazł swój talent i charyzmat, a cała wspólnota stała się bardziej żywą wspólnotą ewangelizującą, rozmodloną, rozśpiewaną i wrażliwą na potrzeby innych.
  • Wejrzyj, o Jezu, na członków parafialnej rady duszpasterskiej. Daj im łaskę coraz głębszego rozumienia tajemnicy Kościoła, któremu służbą starając się o jego uobecnianie we wspólnocie parafialnej. Napełnij ich Duchem jedności, aby owocnie ze sobą współpracowali i tworzy dobre warunki do rozkwitu wszystkich powołań, jakie Bóg daje członkom wspólnoty.
Panie Jezu, ponów dziś swoje zaproszenie do pracy w Twojej winnicy. Przyjdź na nasze place i ulice, do naszych domów i szkół. Pomóż wszystkim usłyszeć Twój głos wzywający na drogę miłości i służby. Spraw, aby Duch Święty ukazał wszystkim piękno Twego Kościoła oraz pozwolił im zasmakować radości służenia Tobie w liturgii i w drugim człowieku. Uczyń nas, Jezu, wieczystym darem dla Ojca. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

P.S.
Modlitwa powyższa pokazuje jak wiele jest jeszcze przestrzeni do zagospodarowania w naszej Parafii!!!


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl