ROK WIARY
11.10.2012 - 24.11.2013

Data 2013/11/16 08:30:00 | Temat: Rok Wiary - OTWARCIE I PRZEBIEG - ODPUSTY

(na podstawie www.rokwiary.diecezja.pl):

EUCHARYSTIA Z OBRZĘDEM ZAMKNIĘCIA ROKU WIARY(24.11.2013)!

 

Wprowadzenie

Nikt bez pomocy Ducha Świętego nie może wyznać, że Jezus Chrystusem jest Panem i Bogiem, że jest naszym Zbawicielem i Królem wszechświata. Duch Święty był naszym wewnętrznym Przewodnikiem na drogach kończącego się roku liturgicznego i On sprawiał, że nasza wiara wzrastała. Dziś, zamykając Rok Wiary w jedności z Ojcem Świętym, biskupami i całym Kościołem dziękujemy Bogu za ten szczególny czas. Składamy na ołtarzu Pana owoce naszych wysiłków i zawierzamy Mu wszystko przez ręce Maryi, Tej, która nam przewodzi w wierze i z nami wędruje po drogach tego świata, aż do pełnego udziału w Królestwie Jej Syna. U progu tej Eucharystii chcemy także przeprosić Boga za wszelkie zaniedbania i grzechy, szczególnie te, które miały charakter niedowierzania lub braku konsekwencji w wierze. Wyraźmy więc naszą skruchę i przyjmijmy znak pokropienia wodą święconą. Prośmy Boga, aby pobłogosławił wodę i obmył nas z grzechów.

 
Chwila ciszy

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chcesz, aby przez wodę, która podtrzymuje życie i służy do oczyszczenia, także nasze dusze zostały oczyszczone i otrzymały zadatek życia wiecznego, prosimy Cię, pobłogosław + tę wodę, którą będziemy pokropieni w dniu Twoim, Panie. Odnów w nas źródło swojej łaski i broń od wszelkiego zła nasze dusze i ciała, abyśmy mogli zbliżyć się do Ciebie z czystym sercem i otrzymać Twoje zbawienie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Kapłan bierze kropidło i kropi zgromadzonych wiernych. W tym czasie wykonuje się odpowiedni śpiew: Com przyrzekł Bogu.
Po powrocie kapłan trzymając ręce złożone mówi:


Niech Bóg wszechmogący oczyści nas z grzechów i spraw, abyśmy przez odprawienie tej eucharystycznej Ofiary stali się godnymi udziału w uczcie niebieskiej. Amen.

Obrzęd "redditio Symboli"

Po homilii przewodniczący liturgii zwraca się do zgromadzonych tymi lub podobnymi słowami:

Drodzy bracia i siostry!
Gdy Rok Wiary się rozpoczynał, kapłani wyznali wobec nas wiarę Kościoła, a tym samym przekazali ją nam na nowo. Myśmy ją przyjęli jako wielki skarb naszego życia i podjęliśmy trud, aby tę wiarę lepiej poznać, z większym zaangażowaniem ją celebrować, gorliwiej nią żyć i nieustannie wyrażać ją w modlitwie. Dziś, na zakończenie tego błogosławionego czasu, jesteśmy zaproszeni, aby tę odnowioną i pogłębioną wiarę wyznać wobec kapłana, przedstawiciela Kościoła. Wyznajemy ją ustami, ale jest ona głęboko wypisana w sercu i przeżywana jako prawdziwe zjednoczenie z Bogiem.
Zanim złożymy to uroczyste wyznanie wiary, najpierw dokonane zostanie zasłonięcie tekstu Credo, który został powieszony w naszym kościele. Z naszych oczu znika zapis dwunastu artykułów wiary, abyśmy tym bardziej pamiętali, że każdy z nich ma być odciśnięty na naszym sercu.

Kapłan podchodząc do tablicy z tekstem Składu Apostolskiego, umieszczonego na ścianie kościoła i zamyka ją. Śpiew: Credo Domine

   
Kapłan:
Wpatrując się w płonący paschał proszę złożyć wyznanie wiarę: Wierzę w jednego Boga.
Wspólnota składa wyznanie wiary wobec kapłana. Kapłan słucha tego wyznania i w ten sposób je przyjmuje, a następnie odmawia modlitwę w intencji zgromadzonych:

Boże, nasz Ojcze, wejrzyj na swoje dzieci, które uroczyście wyznały wiarę, otrzymaną na chrzcie świętym i umocnioną w Roku Wiary. Niech strzegą tego bezcennego skarbu ze wszystkich swoich sił, a każda z prawd objawionych niech będzie głęboko wypisana w ich sercu. Napełnij ich swoim Duchem, aby radując się darem wiary, umieli dawać o niej świadectwo w całym swoim życiu. Niech ich wiara owocuje miłością i doprowadzi ich do pełnego zjednoczenia z Chrystusem, jedynym Panem i Królem Wszechświata. Który z Tobą żyje i króluje, w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Modlitwa powszechna

Wstęp: Chrystusowi, Królowi Wszechświata, z wiarą przedstawmy nasze prośmy.
  1. Módlmy się za Kościół święty, aby odważnie niósł ludziom światło wiary, przekazane mu przez Jezusa Chrystusa, jedynego Odkupiciela człowieka.
  2. Módlmy się za wszystkich pasterzy Kościoła, aby ich wiara była oparciem dla wiary ludu Bożego wędrującego po zawiłych ścieżkach współczesnego świata.
  3. Módlmy się za kraje, w których ludzie są prześladowani z powodu ich wiary, aby Bóg odmienił serca prześladowców i uzdolnił ich do życia z innymi we wzajemnym szacunku i współpracy.
  4. Módlmy się za chrześcijańskie rodziny, aby powtarzając wyznanie: „Uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam”, każdego dnia doświadczały obecności Chrystusa w ich życiu.
  5. Módlmy się za naszych bliskich zmarłych (szczególnie N.), aby wiara w Chrystusa zmartwychwstałego, która ożywiała ich za życia ziemskiego, doprowadziła ich do pełnej jedności z Bogiem w Jego królestwie.
  6. Módlmy się za nas tu zgromadzonych, abyśmy ubogaceni przeżyciem Roku Wiary, gorliwiej trwali na modlitwie, chętniej uczestniczyli w niedzielnej Eucharystii i odważniej świadczyli o Chrystusie wobec ludzi.
 
Modlitwa: Panie Jezu Chryste, Królu Wszechświata, okaż łaskawość Twoim dzieciom i spraw, aby otrzymane od Ciebie dary, nieustannie przemieniały nasze życie i jednoczyły nas z Tobą. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Akt zawierzenia świata Najświętszemu Sercu Jezusa

Kościół zaleca dziś odmówienie tego aktu. Kto to uczyni w uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, może zyskać odpust zupełny, jeśli spełnia warunki zyskania takiego odpustu.

Kapłan: Panie Jezu, Królu królów i Panie panujących, Władco czasu i wieczności. Klękamy przed Tobą w dniu, w którym Kościół przeżywa ostatnią niedzielę roku liturgicznego i kończy błogosławiony czas Roku Wiary. Pragniemy śpiewać Ci pieśń dziękczynienia i uwielbienia za niezwykłe dary, jakimi nas ubogaciłeś, a szczególnie za dar wiary, dzięki któremu jesteśmy przy Tobie i jednoczymy się z Tobą w Komunii Świętej. Tobie zawierzamy owoce całego roku, Tobie zawierzamy siebie i cały świat.

O Jezu Najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, wejrzyj na nas korzących się u stóp Twego ołtarza.
W: Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy.
Oto dzisiaj każdy z nas oddaje się dobrowolnie Najświętszemu Sercu Twemu, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Tobą. Wielu nie zna Ciebie wcale, wielu odwróciło się od Ciebie, wzgardziwszy przykazaniami Twymi. Zlituj się nad jednymi i drugimi, o Jezu Najłaskawszy i pociągnij wszystkich do świętego Serca Twego. Królem bądź nam, o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili.
W: Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu.
Króluj tym, których albo błędne mniemania uwiodły, albo niezgoda oddziela, przywiedź ich do przystani prawdy i jedności wiary, aby rychło nastała jedna owczarnia i jeden Pasterz. Użycz Kościołowi twemu bezpiecznej wolności. Udziel wszystkim narodom spokoju i ładu. Spraw, aby ze wszystkiej ziemi od końca do końca jeden brzmiał głos:
W: Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki. Amen.

Śpiew: Ciebie, Boże, wielbimy.

Przed rozesłaniem

Na otwarcie Roku Wiary kapłan wniósł do zgromadzenia wiernych lampion, który był znakiem wiary, którą otrzymaliśmy jako dar z zewnątrz. Teraz zamykając Rok Wiary kapłan bierze ten lampion z ołtarza i wyniesie go na zewnątrz jako znak naszej wiary umocnionej przez ten Święty Czas, którą chcemy zanieść do świata. Wychodząc z kościoła za kapłanem wyłącznie przez główne drzwi przez naszą symboliczną „Porta fidei” (Bramę Wiary) włączmy się w ten pochód niosących wiarę i wypełniających zadanie otrzymane na chrzcie św.
     


Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl