Triduum Paschalne 2016

Data 2016/03/28 18:30:00 | Temat: Przebieg i dekoracje

"Miłosierni jak Ojciec"


w Nadzwyczajnym Roku Jubileuszowym – Roku Miłosierdzia
i w roku 1050 rocznicy chrztu Polski

Dzień pierwszy || Dzień drugi || Dzień trzeci || Kwiaty || Dekoracje w kaplicy || Podziękowania


"Jezus Chrystus jest obliczem miłosierdzia Ojca. Wydaje się, iż tajemnica wiary chrześcijańskiej znajduje w tym słowie swoją syntezę. Ono stało się żywe, widoczne i osiągnęło swoją pełnię w Jezusie z Nazaretu. (...) Potrzebujemy nieustannie kontemplować tę tajemnicę miłosierdzia. Jest ona dla nas źródłem radości, ukojenia i pokoju. Jest warunkiem naszego zbawienia. Miłosierdzie: to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę. Miłosierdzie: to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie." - z bulli "Misericordiae vultus" papieża Franciszka.
Chrzest Polski przed 1050 laty oraz nasz sakrament chrztu to początek doświadczenia Bożego Miłosierdzia na naszych ziemiach i w naszym życiu.
Tradycyjnie w naszej Parafii Triduum Paschalne w formie rekolekcyjnej, stacjonarnej, przeżywają młodzi ludzie z Ruchu Światło-Życie. W tym roku było to 18 osób. W tej relacji na czerwono pojawią się fragmenty z ich świadectw, które są zapisem ich doświadczeń i obserwacji naszej rzeczywistości.
"Triduum Paschalne to dla mnie czas zatrzymania się, czas spędzony przy Jezusie i towarzyszenie Mu w tych dniach. Bardzo wyczekiwałam tego czasu mając nadzieję na pozbieranie myśli i oddanie ich Temu, który zabierze je do grobu i przemieni w błogosławieństwo, zmartwychwstając dla mnie. Czas bardzo intensywny i na pewno nie zmarnowany, a wręcz ubogacający." - AgaPe

Dzień pierwszy

Do początku

MISTERIUM CHRYSTUSA UKRZYŻOWANEGO

Czwartek, 24 marca, WIELKI CZWARTEK
Liturgiczna rachuba czasu różni się nieco od rytmu kalendarzowego. W liturgii celebracja każdej uroczystości i każdej niedzieli rozpoczyna się w przeddzień wieczorem. Dlatego Msza Wieczerzy Pańskiej, sprawowana w czwartek wieczorem, przynależy do pierwszego dnia Triduum. Dzień ten kończy się przeżyciem Liturgii Męki Pańskiej. Liturgia ta ma być sprawowana w ciągu dnia. Przesunięcie jej na wieczór z racji duszpasterskich nie zmienia tego faktu, że jest to liturgia Wielkiego Piątku.
MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ
"Mszą sprawowaną w wieczór Wielkiego Czwartku rozpoczyna Kościół Paschalne Triduum. Przypomina ową Ostatnią Wieczerzę, kiedy to Pan Jezus, tej nocy, której był wydany i umiłowawszy swoich na świecie aż do końca ofiarował Bogu Ojcu pod postaciami chleba i wina swoje Ciało i swoją Krew. Dał Apostołom do spożycia oraz im i ich następcom w kapłaństwie nakazał, aby je ofiarowali".
Cała wewnętrzna uwaga winna się skierować ku misterium upamiętnianym zwłaszcza w tej Mszy Świętej: jest to ustanowienie Eucharystii, ustanowienie stanu kapłańskiego oraz Pańskie przykazanie miłości; winny one zostać wyjaśnione w liturgii (z Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych - Kongregacja Kultu Bożego - 16 stycznia 1988 r., 44-45).


"Dar obecności" i "Dar uzdrowienia"

Na Mszę św. Wieczerzy Pańskiej gromadziliśmy się wchodząc tylko przez główne drzwi i przez Bramę Miłosierdzia - Dar Uzdrowienia. Po przejściu zanurzyliśmy rękę w wodzie pobłogosławionej i dotykali nią wszystkich zmysłów: oczy, uszy, język - wargi, ręce, nogi, serce, umysł z modlitwą, by Jezus uzdrowił wszystkie te sfery!!!
O uzdrowieniach Jezusa rozważaliśmy w każdą niedzielę okresu Przygotowania do Świąt Paschalnych (Wielkiego Postu) przy okazji nabożeństw "Gorzkich Zalów".
"Ważnym dla mnie momentem było przejście przez bramę miłosierdzia i dotknięcie ręką zmoczoną w wodzie różnych zmysłów jako że Bóg chce nas uzdrowić. Jak potężna musi być miłość Ojca do nas, Jego dzieci. Czasem, gdy zaczynam się zastanawiać, dlaczego Bóg nas kocha, uświadamiam sobie, że jego miłości nie jest w stanie pojąć ludzki rozum. Żaden człowiek też nie może obdarzyć drugiego tak ogromną miłością. Przecież On dla nas poświęcił Syna Swojego Jedynego za nas, grzesznych ludzi! Mimo to On nas kocha, mimo wszystko." - Gosia
   

18.00 - Msza św. Wieczerzy Pańskiej

  • (1) (M) W intencji Ojca Świętego, naszych biskupów, misjonarzy i kapłanów, którzy pracowali i pracują w naszej Parafii (od Akcji Katolickiej i Żywego Różańca).
  • (2) (R) O nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne (od Straży Honorowej NSPJ).
   

W czasie Mszy Św. celebrans powtórzył gest Jezusa - umył nogi tym, którzy zostali wybrani w wyborach do Parafialnej Rady Duszpasterskiej, bo to są przedstawiciele całej społeczności parafialnej. Kościół chce przez to wyrazić, iż przyjmuje i chce właściwie rozumieć naukę Pana - Jego przykazanie pokornej miłości wobec wszystkich. Dlatego głowa wspólnoty - kapłan - jako pierwszy w znaku wiernego powtórzenia uwidocznił swoją wolę wypełnienia tego przykazania w codziennym życiu. Czynił to w imieniu wszystkich, bo wszyscy są przecież uczestnikami Uczty Pańskiej i do każdego odnosi się Jego wezwanie. Oto znak miłosierdzia, który potem musi się przekładać na codzienne uczynki miłosierdzia względem ciała i względem duszy o których rozważaliśmy w czasie przygotowania do tych Świąt Paschalnych.
       

"'Bo Jego miłosierdzie na wieki' (Ps 136[135]). Jest to refren powtarzany po każdym wersecie Psalmu, który opowiada historię objawienia się Boga. W mocy miłosierdzia wszystkie dzieje starożytnego ludu pełne są głębokiego znaczenia zbawczego. Miłosierdzie sprawia, że historia Boga i Izraela staje się historią zbawienia. Wydaje się, że przez to ciągłe powtarzanie: 'Bo Jego miłosierdzie na wieki', Psalm łamie zamknięty krąg przestrzeni i czasu, aby wszystko umieścić w wiecznej tajemnicy miłości. To tak, jakby chciał nam powiedzieć, że Bóg będzie spoglądał na człowieka nie tylko w historii, ale i na wieczność, wzrokiem miłosiernego Ojca. To nie przypadek, że lud Izraela zechciał włączyć ten Psalm, 'Wielki hallel', jak bywa również nazywany, do najważniejszych tekstów liturgicznych.
Przed swoją męką Jezus modlił się tymże właśnie Psalmem miłosierdzia. Zaświadcza o tym Ewangelista Mateusz, gdy pisze, że 'po odśpiewaniu hymnu' (Mt 26, 30) Jezus wraz z uczniami wyszli w stronę Góry Oliwnej. Podczas, gdy Jezus odprawiał po raz pierwszy Eucharystię, jako Wieczną Pamiątkę swojej realnej obecności pomiędzy nami, umiejscawiał symbolicznie ten najwyższy akt Objawienia w świetle miłosierdzia. W tymże samym horyzoncie miłosierdzia Jezus przeżywał swoją mękę i śmierć, świadomy wielkiej tajemnicy miłości, która wypełniła się na krzyżu. Świadomość, że sam Jezus modlił się tym Psalmem, czyni go dla nas chrześcijan jeszcze ważniejszym i sprawia, że powinien stać się on naszą modlitwą uwielbienia: 'Bo Jego miłosierdzie na wieki'." - z bulli "Misericordiae vultus" papieża Franciszka.

Na uwielbienie zaśpiewaliśmy więc Psalm 136!

"Jezus Chrystus umarł za nas na krzyżu i zmartwychwstał, abyśmy mogli żyć, bo do końca nas umiłował. Tę tajemnicę za każdym razem odkrywam na nowo, ale mimo że wiem, co dokonuje się w poszczególne dni Triduum, nigdy nie przeżyłam ich w pełni. Uczestnicząc w Misteriach Męki Pańskiej nie znałam wszystkich elementów Liturgii, które jej towarzyszą. Kiedyś patrzyłam z niezrozumieniem na to, co czyni kapłan, teraz, dzięki tym rekolekcjom, poznałam bardziej poszczególne części Liturgii i gesty wykonywane przez kapłana, a także ich znaczenie, bo wszystko się ze sobą łączy i nabiera głębokiego sensu." - Martyna


Na zakończenie Mszy św. przeniesienie Najśw. Sakramentu do kaplicy wystawienia "Ciemnicy" a potem zgromadzeni zabierali ze sobą pieczywo, które było przy ołtarzu, by spożyć je w czasie agapy w gronie rodzinnym.
   

"Dar obecności"

Po Mszy Św. Wieczerzy Pańskiej indywidualna adoracja dziękczynna za ustanowienie Eucharystii i za dar kapłaństwa w "Ciemnicy" do godz. 24.00.
22.30 - Godzina Święta "Tabor" i "Kompleta"
   

Okazja do spowiedzi św.: czwartek: 7.00 - 8.00; 15.00 - 17.00

Piątek, 25 marca, WIELKI PIĄTEK
(od północy towarzyszymy Jezusowi w czasie Jego męki):

Do początku

"Dar uzdrowienia"

  • w nocy - modlitwa w Ogrójcu, pojmanie
  • przed południem - biczowanie, koronowanie cierniem
  • w południe - droga krzyżowa
  • po południu - śmierć na krzyżu
"Myślę, że to Triduum było przeze mnie przeżyte najbardziej świadomie. Na co wpływ miało także to, że przeżywając te święta tutaj, na rekolekcjach byłam cały czas blisko kościoła, blisko Chrystusa i o każdej porze mogłam przyjść i adorować. Te trzy dni były poświęcone Jezusowi, to był Jego czas. Tylko po tak przeżytym w ciszy i skupieniu mogę w pełni cieszyć się ze zmartwychwstania Pana Jezusa. Pragnę, by kolejne święta były przeżyte właśnie w taki sposób, tak świadomie i tak blisko, coraz mocniej zagłębiając się w tę tajemnicę. Za ten piękny czas chwała Panu!" - Martyna
Od 6.30 w "Ciemnicy" adoracja Pana Jezusa ubiczowanego i cierniem ukoronowanego do godz. 15.30.
       


"W tym dniu, w którym 'Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha' Kościół rozmyślając nad Męką swojego Pana i Oblubieńca oraz adorując Krzyż, wspomina swoje narodzenie z boku Chrystusa umierającego na Krzyżu i wstawia się do Boga za zbawienie całego świata.
Zgodnie z najdawniejszą tradycją Kościół nie sprawuje w tym dniu Eucharystii; Komunii świętej udziela się wiernym jedynie w czasie liturgii ku czci Męki Pańskiej; chorym, którzy w tej liturgii nie mogą uczestniczyć, Ciało Pańskie może być zaniesione o każdej porze dnia. Wielki Piątek Męki Pańskiej jest w całym Kościele dniem pokuty, w którym obowiązuje zachowanie wstrzemięźliwości i postu. Zaleca się dzisiaj sprawowanie w kościołach z udziałem ludu Godziny czytań i Jutrzni" (z Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych - Kongregacja Kultu Bożego - 16 stycznia 1988 r., 58-62).


7.30 - Jutrznia i Godzina Czytań w kościele.
12.00 - Droga Krzyżowa.
W czasie Drogi Krzyżowej rozważaliśmy szczególnie o tajemnicy przebaczenia.

15.00 - Nowenna do Miłosierdzia Bożego i Koronka.

18.00 - LITURGIA NA CZEŚĆ MĘKI PAŃSKIEJ

"Dar przebaczenia"

     

"Jesteśmy wezwani do życia miłosierdziem, ponieważ to nam zostało najpierw udzielone miłosierdzie. Przebaczenie zniewag staje się najbardziej ewidentnym wyrazem miłości miłosiernej, a dla nas chrześcijan jest nakazem, którego nie możemy pominąć. Jakże wydaje się nieraz trudne to przebaczenie! A jednak jest ono narzędziem złożonym w nasze ręce, abyśmy byli w stanie osiągnąć spokój serca. Porzucić żal, złość, przemoc i zemstę - to warunki konieczne do tego, by żyć szczęśliwie. Przyjmujemy zatem zachętę Apostoła: 'Niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem' (Ef 4, 26). Słuchamy przede wszystkim słowa Chrystusa, który przedstawił miłosierdzie jako ideał życia i jako kryterium wiarygodności dla naszej wiary: 'Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią' (Mt 5, 7). To jest błogosławieństwo, które powinno się stać dla nas inspiracją w tym Roku Świętym." - z bulli "Misericordiae vultus" papieża Franciszka.

Po wysłuchaniu słowa Bożego i skierowaniu do Boga prośby za cały świat uczciliśmy znak naszego zbawienia - krzyż. Członkowie nowej Parafialnej Rady Duszpasterskiej wnieśli krzyż, znak miłosierdzia. Po odsłonięciu wizerunku Jezusa ukrzyżowanego przechodząc przez Bramę Miłosierdzia każdy dotykał rąk Jezusa, Miłości Przebaczającej, by znak przebaczenia zanieść do braci i sióstr. Pamiętaliśmy też o wsparciu materialnym miejsc w Ziemi Świętej - Grobu Pańskiego w Jerozolimie i innych.
       
       
     

"Drugim ważnym momentem było dla mnie podejście do krzyża i dotknięcie ręką „ręki” Zbawiciela następnie zanieść wybaczenie innym. Ja osobiście trochę przeszłam już, wiele krzywd mnie spotkało i z trudem przychodziło mi wybaczanie. Jednak to wydarzenie dało mi przekonanie, że przebaczenie jest ważne. Skoro Jezus nam wybaczył, gdy krzyczeliśmy: „Ukrzyżuj!” to powinnyśmy się starać wybaczyć. Nie zawsze to jest proste ze względu na rany, jednak nic ich nie uleczy jak Bóg. Ten czas dał mi wiele przemyśleń i był owocny. Pozwolił mi zrozumieć coś, z czym już długo się męczyła. Za to wszystko Chwała Panu!" - Gosia

Okazja do spowiedzi św.: piątek: 6.30 - 7.25; 11.00 - 12.00; 15.30 - 17.00; 20.30 - 21.30

Dzień drugi

Do początku

MISTERIUM CHRYSTUSA POGRZEBANEGO

Po Liturgii na cześć Męki Pańskiej indywidualna adoracja przy "Bożym Grobie" do godz. 24.00.
   

"Dopiero w sobotę pół godziny przed końcem wystawienia Najświętszego Sakramentu odkryłem, o co tu chodzi. Chodzi o to, żeby ten czas był przeżyty z Jezusem. Byłem wtedy blisko niego i czułem, że to On mnie przygotowuje do przeżycia Wigilii Paschalnej. To że ten czas ma być z Jezusem spędzony było już wielokrotnie wspominane w konferencjach, jednak doszło to do mnie dopiero wtedy. Dzień wcześniej, w Wielki Piątek po Liturgii męki Pańskiej również przeżyłem owocną adorację. Adoracja Jezusa w ciszy. To było motorem na ten czas. To Jezus wtedy formował. I za to chwała Panu!"

Sobota, 26 marca, WIELKA SOBOTA
'W Wielką Sobotę Kościół trwa przy Grobie Pańskim, rozważając mękę i Śmierć Chrystusa oraz Jego zstąpienie do otchłani, a także w modlitwie i poście oczekuje na Jego Zmartwychwstanie. Bardzo się zaleca sprawowanie Godziny czytań i Jutrzni z udziałem ludu. Tam, gdzie jest to możliwe, należy przewidzieć celebrację słowa Bożego lub nabożeństwo zgodne z misterium tego dnia. Dzisiaj Kościół powstrzymuje się zupełnie od sprawowania Ofiary Mszy Świętej. Komunii świętej można udzielać tylko na sposób Wiatyku. Nie należy sprawować zaślubin ani innych sakramentów, z wyjątkiem Pokuty i Namaszczenia Chorych' (z Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych - Kongregacja Kultu Bożego - 16 stycznia 1988 r., 73.75).

Do 19.30 indywidualna adoracja przy "Bożym Grobie".
Okazja do spowiedzi św.: sobota: 6.30 - 7.25; 8.30 - 10.00
7.30 - Jutrznia i Godzina Czytań w kościele

"Uroczystości przeżywane bez rodziny, wspólnoty oazowej z parafii, wydawały mi się trudne, ale wiele osób powiedziało mi, że warto jechać i postanowiłem spróbować. Dzięki temu uświadomiłem sobie, że tak naprawdę najważniejsze w Świętach Wielkanocnych jest czuwanie na modlitwie w misterium Chrystusa Ukrzyżowanego, Pogrzebanego i Zmartwychwstałego. Bliskość kościoła sprawiła, że w każdej chwili mogłem udać się na adorację. Te modlitwy były dla mnie najpiękniejsze, kiedy w ciszy mogłem adorować Pana. Bardzo podobało mi się to, że kaplica zawsze wypełniona była po brzegi, można było patrzeć, jak każda z obecnych tam osób wznosi w milczeniu głośną, choć milczącą, indywidualną modlitwę. W tym roku nie miałem żadnych posług, wszystko robili ludzie z parafii Św. Pawła, co pozwoliło mi zatrzymać się, zastanowić, a przede wszystkim się modlić. Myślę, że Triduum we wspólnocie deuterokatechumenalnej było wspaniałym czasem spędzonym z Bogiem i drugim człowiekiem. Teraz już rozumiem, czym są Święta Paschalne i dziś bardzo raduję się ze zmartwychwstania mojego osobistego Pana i Zbawiciela. Chwała Panu!" - Patryk

10.00 - Obrzęd "Ephata" i wyznanie wiary oraz "Modlitwa w ciągu dnia"
Od 14.30 do 16.30 co pół godziny święcenie potraw
15.00 - Nowenna i Koronka do Miłosierdzia Bożego
17.00 - Nieszpory


Dzień trzeci

Do początku

MISTERIUM CHRYSTUSA ZMARTWYCHWSTAŁEGO

Trzeci dzień świętego Triduum Paschalnego rozpoczyna się celebracją Wigilii Paschalnej. Po niej może nastąpić procesja rezurekcyjna. Procesja może być także przeniesiona na godziny ranne. Choć dla wielu osób słowo rezurekcja kojarzy się przede wszystkim z procesją rezurekcyjną, to jednak należy dążyć do tego, aby słowem "rezurekcja" określać przede wszystkim całą celebrację Wigilii Paschalnej. Ona bowiem najbardziej zasługuje na nazwę "rezurekcja". Należy także uświadamiać wiernym, że Święte Triduum Paschalne kończy się drugimi nieszporami Niedzieli Wielkanocnej.
WIGILIA PASCHALNA W NOC ZMARTWYCHWSTANIA
"Zgodnie z bardzo dawną tradycją ta noc jest czuwaniem na cześć Pana. Wigilia sprawowana tej nocy, upamiętniająca świętą noc zmartwychwstania Pana jest jakby "matką wszystkich świętych wigilii". Kościół czuwając oczekuje Pańskiego zmartwychwstania i sprawuje je w sakramentach chrześcijańskiego wtajemniczenia. Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy: nie wolno ich rozpoczynać zanim nie zapadnie noc, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli. Zasada ta musi być interpretowana ściśle. Przeciwne jej nadużycia i tu i ówdzie praktykowane zwyczaje sprawowania Wigilii Paschalnej o godzinie, w której się zwykło antycypować Mszę niedzielną, zasługują na odrzucenie. Przytaczane przez niektórych powody antycypowania Wigilii Paschalnej, jak np. niebezpieczeństwo, nie są wysuwane w przypadku Nocy Bożego Narodzenia lub innego rodzaju zgromadzeń'' (z Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych - Kongregacja Kultu Bożego - 16 stycznia 1988 r., 77-78).

20.00 - Wigilia Paschalna

  • (1) (M) Za Parafian.
  • (2) (R) Za ++ Parafian.
   
   

Po liturgii światła i liturgii słowa nastąpiła liturgia chrzcielna. W tej części najpierw wzywaliśmy wstawiennictwa naszych świętych patronów.

"Triduum Paschalne zawsze kojarzyłam ze spotkaniem rodzinnym. To w Bielsku nauczyłam się przeżywać te święta tak jak powinno być. Tym razem zamiast skupiać się na rodzinnym gronie, zwróciłam uwagę na ten szczególny czas Wielkanocy. Pomyślałam sobie, że właśnie jestem tam, gdzie się to wydarzyło, tak jakbym była naprawdę i widziała każdy ruch, każdą sytuację, a nawet emocje, które mogły tam być. Przez ten okres toczyłam walkę w mojej głowie, ale dzięki przeżywaniu Triduum Paschalnego tutaj, w tym kościele, odnalazłam drogę, która sprowadziła mnie z powrotem na dobry tor. W czasie tych świąt dowiedziałam się także ciekawych rzeczy o moich patronkach. Jedna, pierwsza z nich, to Ewa, czyli dająca życie, ale o niej wiedziałam wszystko, dlatego, spoglądając na imię, które wybrałam na bierzmowanie, zaskoczyło mnie bardzo. Wtedy sugerowałam się tylko życiorysem św. Genowefy, a w Wielką Sobotę odkryłam znaczenie tego imienia. Genowefa, dobra małżonka, kobieta ze szlachetnego rodu. Patrząc na to, co wyczytałam, w myślach powiedziałam: 'Chciałabym być taka, jak ona'. Dopiero wtedy uświadomiłam sobie, jak ważny był wybór mojego imienia. Chwała Panu!" - Ewa

Po poświęceniu wody stojąc z zapalonymi świecami w rękach odnawialiśmy przyrzeczenia chrzcielne po czym każdy mógł wylać na swoją głowę wodę, którą przyniósł ze sobą i nałożyć na siebie „białą szatę” (znak wody i białej szaty to szczególne znaki obecnego Roku Duszpasterskiego, w którym świętujemy 1050 rocznicę chrztu Polski)!
     
   

Po liturgii eucharystycznej procesja rezurekcyjna i jeszcze nawiedzenie "pustego grobu".
     
     

Do początku

Niedziela, 27 marca, WIELKA NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

8.00, 9.30, 11.00, 18.00 - LITURGIA MSZY ŚW.


7.00 - Jutrznia w kościele
15.00 - Nieszpory chrzcielne z indywidualną odnową chrztu

Niedziela Zmartwychwstania była okazją do rozważań nad darem przebóstwienia, który ofiarował nam Bóg Miłosierny przez śmierć i zmartwychwstanie Swojego Syna. Zaś okazję do przeżycia tego daru w znaku mieliśmy w Poniedziałek Wielkanocny kiedy to wszyscy zostali zaproszeni aby z zapaloną świecą przejść przez Bramę Miłosierdzia do komunii eucharystycznej. Również ci, którzy nie mogą przyjąć komunii eucharystycznej, też przechodzili przez Bramę z zapaloną świecą, bo i oni są zaproszeni, by przyjąć ten dar!

Otrzymane dary są dla nas również zobowiązaniem!!!
"Jak można zauważyć, miłosierdzie w Piśmie Świętym jest słowem-kluczem do wskazania działania Boga wobec nas. On nie ogranicza się do potwierdzenia swojej miłości, ale czyni ją widoczną i namacalną. Miłość nie może być przecież abstrakcyjnym słowem. Z samej swej natury jest ona konkretnym życiem: to intencje, zachowania, postawy, które przyjmuje się w codzienności. Miłosierdzie Boga jest Jego odpowiedzialnością za nas. On czuje się odpowiedzialnym, to znaczy: pragnie naszego dobra i chce nas widzieć szczęśliwymi, napełnionymi radością i pokojem. Na tejże właśnie długości fali powinna zostać dostrojona i zorientowana miłość miłosierna chrześcijan. Tak, jak kocha Ojciec, tak też powinni kochać i synowie. Jak On jest miłosierny, tak też i my jesteśmy wezwani, by być miłosierni: jedni wobec drugich." - z bulli "Misericordiae vultus" papieża Franciszka.
O uczynkach miłosierdzia względem ciała i względem duszy i jak je wcielać w życie były kazania niedziel okresu Przygotowania do Świąt Paschalnych (Wielkiego Postu).

     
     

NIESZPORY NIEDZIELI ZMARTWYCHWSTANIA

"Największe misteria ludzkiego odkupienia sprawuje Kościół co roku począwszy od Mszy wieczornej Wielkiego Czwartku aż do Nieszporów Niedzieli Zmartwychwstania /.../. Tam gdzie istnieje, należy zachować, a jeśli nie - wprowadzić tradycję sprawowania w dniu Paschy Nieszporów chrzcielnych, w których podczas śpiewu psalmów odbywa się procesja do chrzcielnicy" (z Listu okólnego…, 38.98).

"Jak zapewne dla większości naszej wspólnoty, przyjazd na te rekolekcje wiązał się z opuszczeniem tradycji i posługa w swojej parafii, do których jestem bardzo przywiązana. Zostawiając to liczyłam, że Jezus przygotował dla mnie tutaj coś cudownego. Nie myliłam się. Triduum Paschalne to wspaniały czas. Czas Chrystusa i mój. Miałam okazję świętować całe Triduum co do minuty, czego nie mogę powiedzieć o corocznych Świętach Paschalnych. Cudownym doświadczeniem było również uczestniczenie w Misterium nie martwiąc się o nic innego, jak tylko o to, czy uda mi się godnie przeżyć ten czas. Klęcząc w Wielki Czwartek przy Chrystusie spoczywającym w ciemnicy, chyba po raz pierwszy trwałam przy Zbawcy w całkowitym milczeniu, oddając się Jemu Samemu, otwarta na Jego Słowo. Niczym w jednej z pieśni: 'Nie musisz mówić nic, odpocznij we Mnie, czuj się bezpiecznie'. Cały sęk w tym, aby zaufać Chrystusowi. Pozwolić Mu się poprowadzić." - Natalia

ZAKOŃCZENIE TRIDUUM PASCHALNEGO



Kwiaty

Do początku

 
       

Dekoracje w kaplicy

Do początku

Wielki Czwartek  Wielki Piątek  Wielka Sobota  Wielka Niedziela 


Podziękowania

Do początku

Serdeczne podziękowania dla wszystkich, którzy przyczynili się do wspólnego świętowania Triduum Paschalnego w naszej Parafii:
  • dla ks. Ryszarda za życzliwość braterską, posługę duszpasterską i przygotowanie służby liturgicznej;
  • dla ks. Przemysława Sawy za pomoc w spowiadaniu i udział w liturgii;
  • dla p. Jakuba Stefanków, naszego organisty i pełniącego funkcję kościelnego;
  • dla p. Marceliny Waliczek, która zadbała o świąteczny wystrój naszego kościoła i dekoracje na Triduum oraz za komentarze i zdjęcia;
  • dla naszych szafarzy nadzwyczajnych Komunii Św. panów: Krzysztofa Błachut, Bogusława Pysz i Grzegorza Zemanek;
  • dla scholii i jej kierownika, p. Tomasza Wiatrowskiego, za ubogacanie nas pięknym śpiewem (kto by chciał dołączyć do ich grona, niech zgłosi się do p. Tomasza!);
  • dla wszystkich podejmujących jakiekolwiek funkcje i prace w tych dniach;
  • dla całej służby liturgicznej;
  • dla wszystkich uczestników świątecznych liturgii i tych, którzy trwali na modlitwie w kościele w tych dniach;
  • dla gości z Ruchu Światło-Życie (razem z ks. Ryszardem!), którzy m. in. posprzątali kościół po Wigilii Paschalnej;
  • dla p. Agnieszki Popardowskiej, p. Mirosława Turkowskiego i p. Mariusza Niesyt za zdjęcia;
  • szczególne podziękowania dla ks. Stanisława Szczepańca z Krakowa, którego materiały stały się inspiracją dla naszej Parafialnej Drogi Miłosierdzia.

Ks. Proboszcz



Ten artykuł pochodzi ze strony:
http://www.pawelbielsko.pl